Gold Cross

Δευτέρα, 28 Φεβρουαρίου 2011

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΓΕΝΝΗΣΕΙΣ ΜΑΣ......


Οἱ τρεῖς γεννήσεις μας. Λίγο παράξενος ἀκούγεται αὐτὸς ὁ λόγος: ὅτι δηλαδὴ ὁ χριστιανὸς τρεῖς φορὲς γεννιέται σ’ αὐτὸ τὸν κόσμο. Καὶ ὅμως εἶναι ἀλήθεια ὅτι «τρίτον τῷ βίῳ τικτόμεθα» (Μέγας Ἀθανάσιος). Ποιὲς ὅ μως εἶναι αὐτὲς οἱ τρεῖς γεννήσεις μας;

Καμία ἀμφιβολία δὲν ὑπάρχει ὅτι πρώτη γέννησή μας εἶναι ἡ εὐλογημένη ὥρα κατὰ τὴν ὁποία ἀφήνουμε τὰ μητρικὰ σπλάχνα καὶ ἐξερχόμεθα ἀπὸ τοὺς μητρικοὺς κόλπους γιὰ νὰ εἰσέλθουμε σ’ αὐτὸ τὸν κόσμο. Εἶναι τὸ μεγάλο καὶ χαρμόσυνο γεγονός, ἰδιαίτερα γιὰ τὴ μητέρα, ὅταν πλέον αἰσθάνεται δίπλα της τὴ νέα ὕπαρξη ποὺ ἔφερε στὸν κόσμο. Κάθε γυναίκα, μᾶς λέγει ὁ Κύριος, ὅταν γεννᾶ αἰσθάνεται πόνους καὶ ἔχει λύπη, για τὶ ἦλθε ἡ ὥρα νὰ γεννήσει. Ὅταν ὅμως γεννηθεῖ τὸ παιδί, δὲν θυμᾶται πλέον τὴ θλίψη καὶ τοὺς πόνους τοῦ τοκετοῦ, ἐξ αιτίας τῆς χαρᾶς ποὺ δοκιμάζει γιατὶ γεννήθηκε ἄνθρωπος στὸν κόσμο (Ἰω. ις΄ 21).

Εἶναι ἰδιαίτερη εὐλογία τοῦ Θεοῦ νὰ ἔρχονται στὴ γῆ νέες ὑπάρξεις. Ὁ ἄνθρωπος καθίσταται συνδημιουργὸς τοῦ φιλάνθρωπου Θεοῦ μας. Πραγματοποιεῖται ἡ ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ «αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ πληρώσατε τὴν γῆν» (Γεν. α΄ 28). Αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη γέννηση, ποὺ μᾶς φέρνει στὴ γῆ, δηλαδὴ ἀπὸ τὴ γῆ ὁδηγούμαστε πάλι στὴ γῆ. «Πρώτη ἐστὶν ἡ ἐκ τῶν μητρῴων κόλπων πρόοδος, ὁπηνίκα εἰς τὴν γῆν ἀπαγώμεθα ἐκ γῆς» (Μέγας Ἀθανάσιος).


Ὑπάρχει καὶ δεύτερη γέννηση γιὰ τὸν χριστιανό. Μᾶς τὴν ἀποκάλυψε ὁ Κύριος στὸ διάλογό του μὲ τὸν Νικόδημο, ὅταν τοῦ εἶπε ὅτι προκειμένου κάποιος νὰ γίνει μέτοχος τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ, εἶναι ἀνάγκη νὰ γεννηθεῖ ἄνωθεν. Ἐὰν δὲν γεννηθεῖ ἀπὸ ἐπάνω, δηλαδὴ ἀπὸ τὸν οὐρανό, δὲν δύναται νὰ δεῖ τὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ ἀπολαύσει τὰ ἀγαθά της.Ἔκπληκτος ὁ Νικόδημος ἐρωτᾶ τὸν θεῖο Διδάσκαλο πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γεννηθεῖ ὁ ἄνθρωπος καὶ μάλιστα ὅταν ἔχει πλέον γηράσει; Μήπως μπορεῖ νὰ μπεῖ γιὰ δεύτερη φορὰ στὴν κοιλιὰ τῆς μητέρας του; (Ἰω. γ΄ 3-4). Καὶ ὁ Κύριος τοῦ δίνει λεπτομερεῖς ἐξηγήσεις τί ἐννοοῦσε μὲ τὰ ὅσα τοῦ εἶπε προηγουμένως. «Ἐὰν δὲν γεννηθεῖ κανεὶς πνευματικὰ ἀπὸ τὸ νερὸ τοῦ ἁγίου Βαπτίσμα τος καὶ ἀπὸ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, τὸ Ὁποῖο ἀοράτως μὲ τὸ νερὸ αὐτὸ ἐνεργεῖ τὴν ἀναγέννηση τοῦ ἀνθρώπου, δὲν μπορεῖ νὰ εἰσέλθει στὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ» (Ἰω. γ΄ 5).

Οἱ ἅγιοι Πατέρες χαρακτηρίζουν τὸ Βάπτισμα παλιγγενεσία, δηλαδὴ ἀρχὴ νέας ζωῆς, ξαναζωντάνεμα. Εἶναι «ὄχημα πρὸς οὐρανόν, βασιλείας πρόξενον, υἱοθεσίας χάρισμα» (Μέγας Βασίλειος). Ὁ δὲ ἅγιος Γρηγόριος λέγει ὅτι τὸ Βάπτισμα «μεταδίδει φῶς καὶ κάνει τὸ χριστιανὸ φωτεινό, διαλύει τὸ σκοτάδι... κλειδὶ ποὺ ἀνοίγει τὴν πόρτα τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν».

Ἡ δεύτερη λοιπὸν αὐτὴ γέννησή μας πραγματοποιεῖται ἀπὸ τὴ θεία Χάρη, ἡ ὁποία μᾶς προσφέρεται διὰ τοῦ θείου λουτροῦ τοῦ Μυστηρίου τοῦ Βαπτίσματος. Μᾶς ὁδηγεῖ ἀπὸ τὴ γῆ στὸν οὐρανό, διότι «ἐστὶν ἐκ χάριτος, ἡ διὰ τοῦ θείου λουτροῦ ἡμῖν προσερχομένη» (Μέγας Ἀθανάσιος).



Ὑπάρχει καὶ τρίτη γέννηση ἐξίσου ἀναγκαία καὶ αὐτὴ γιὰ τὸν πιστὸ χριστιανό. Ὁ καρδιογνώστης Κύριος προγνώριζε τὸ εὐμετάβολον τοῦ ἀνθρώπου, ὅτι εὔκολα ὁ καθένας μας γλιστρᾶ στὴν ἁμαρτία· γνώριζε καὶ τὸν πόλεμο ποὺ ὑφιστάμεθα ἀπὸ τὸν πανοῦργο Διάβολο, προκειμένου νὰ μᾶς ἀπομακρύνει ἀπὸ τὸ δρόμο τοῦ Θεοῦ. Γι’ αὐτὸ χάρισε στὴν Ἐκκλησία τὸ φιλάνθρωπο Μυστήριο τῆς Μετανοίας. Ὅλοι ὅσοι θέλουν νὰ μετανοήσουν, ἔχουν τὴ δυνατότητα νὰ γευθοῦν τὸ ἔλεος τοῦ φιλανθρώπου Θεοῦ. «Ἐὰν με τανοήσωσι πάντες οἱ βουλόμενοι, δύνανται τυχεῖν τοῦ παρὰ τοῦ Θεοῦ ἐλέους», διότι «ἡ χρηστότης καὶ ἡ φιλανθρωπία τοῦ Θεοῦ καὶ τὸ ἄμετρον τοῦ πλούτου αὐτοῦ τὸν μετανοοῦντα ἀπὸ τῶν ἁμαρτημάτων ὡς δίκαιον καὶ ἀναμάρτητον ἔχει».

Ὅταν ὁ χριστιανὸς μετανοεῖ εἰλικρινὰ καὶ ἐπιστρέφει κοντὰ στὸν στοργικὸ οὐράνιο πατέρα του μὲ βαθιὰ μετάνοια καὶ εἰλικρινὴ ἐξομολόγηση στὸ φιλάνθρωπο Μυστήριο τῆς Μετανοίας, γίνεται δεκτὸς ἀπὸ τὸν φιλάνθρωπο Θεό. Σκέψου τὸν σπινθήρα ποὺ πέφτει στὸ πέλαγος. Ἔτσι εἶναι καὶ ἡ κακία τοῦ ἀνθρώπου ποὺ μετανοεῖ. Σβήνεται μέσα στὸ πέλαγος τῆς ἀγάπης καὶ τῆς φιλανθρωπίας τοῦ Οὐράνιου Πατέρα μας (Ἱερὸς Χρυσόστομος).

Ἡ τρίτη γέννησή μας λοιπὸν πραγματοποιεῖται μὲ τὴν εἰλικρινὴ καὶ βαθιὰ μετάνοιά μας καὶ μὲ τὰ θεάρεστα ἔργα ποὺ πράττουμε, ποὺ ἐπιβεβαιώνουν τὴν ἀμετάκλητη ἀπόφασή μας νὰ ἐπιστρέψουμε καὶ νὰ ζήσουμε κοντά του σύμφωνα μὲ τὸ ἅγιο θέλημά του. «Ἡ τρίτη ἐκ τῆς μετανοίας ἡμῖν καὶ τῶν ἀγαθῶν πόνων προσγίνεται»(Μέγας Ἀθανάσιος).

Ὄντως οἱ πιστοὶ χριστιανοὶ τρεῖς φορὲς γεννιόμαστε. Ἡ μὲν πρώτη εἶναι αὐτὴ κατὰ τὴν ὁποία ἐρχόμαστε σ’ αὐτὸν τὸν κόσμο καὶ παραμένουμε πάλι στὴ γῆ, εἶναι ἔργο τῶν γονέων μας. Αὐτοὶ καθίστανται συνδημιουργοὶ τοῦ Θεοῦ.

Ἡ δεύτερη καὶ ἡ τρίτη γέννηση μᾶς ὁδηγοῦν ἀπὸ τὴ γῆ στὸν οὐρανό. Εἶναι ἔργο κατ’ ἐξοχὴν τῆς ἐλεύθερης προσωπικῆς μας ἐπιλογῆς. Πραγματοποιεῖται μέσα στὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, διὰ τῶν ἁγίων Μυστηρίων της, διὰ τοῦ ἱεροῦ Βαπτίσματος καὶ τῆς Μετανοίας, ἀφοῦ μόνο ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἡ ταμιοῦχος τῆς θείας Χάριτος καὶ μόνο μέσα στὴν Ἐκκλησία σωζόμαστε.

Νὰ εὐγνωμονοῦμε τὸν ἅγιο Θεό, τὸν χορηγὸ τῆς ζωῆς μας, καὶ τοὺς καλούς μας γονεῖς, ποὺ ὄχι μόνο μᾶς ἔφεραν στὸν κόσμο, ἀλλὰ καὶ μᾶς ὁδήγησαν στὴν ἁγία του Ἐκκλησία ἀπὸ βρεφικῆς ἡλικίας καὶ γευόμαστε τὶς δωρεὲς τῆς θείας Χάριτος. Νὰ λευκαίνουμε ὁλονὲν καὶ περισσότερο τὸ χιτώνα τῆς ψυχῆς μας καὶ νὰ τὴν ἁγιάζουμε μὲ τὸν θεῖο του λόγο καὶ μὲ ὅλα τὰ μέσα τῆς θείας Χάριτος ποὺ μᾶς χάρισε ὁ Κύριος στὴν Ἐκκλησία του.Νὰ θυμόμαστε λοιπὸν τὶς τρεῖς γεννήσεις μας, ὅσο ζοῦμε καὶ ἀναπνέουμε, καὶ ποτὲ νὰ μὴν τὶς ξεχνοῦμε.

«Ο ΣΩΤΗΡ»

Η ΥΠΟΛΗΨΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΚΙΝΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΚΡΙΝΟΥΜΕ ΜΕ ΑΥΘΑΔΕΙΑ ΤΟΝ ΠΛΗΣΙΟΝ


Από την ρίζα της φιλαυτίας, την οποία έχουμε αναφέρει πολλές φορές, δηλαδή από την αγάπη και την τιμή που έχουμε για τον εαυτό μας, προέρχεται μία άλλη κακία που μας προξενεί πάρα πολύ μεγάλη ζημία· αυτή είναι η αυθάδης κρίση και κατάκριση που κάνομε σε βάρος του πλησίον μας. Από την κατάκριση αυτή φθάνουμε στο σημείο να εξευτελίζουμε τους αδελφούς, να τους καταφρονούμε και να τους ταπεινώνουμε. Αυτό το ελάττωμα όπως προέρχεται από την υπερηφάνεια, από αυτήν θάλπεται και τρέφεται με προθυμία. Γιατί αυτή η υπερηφάνεια μαζί με την κατάκριση, αυξάνεται συνέχεια, επειδή, χωρίς να το καταλάβουν, αρέσκεται η μία με την άλλη και πλανώνται συγχρόνως.
Όση μεγαλύτερη υπόληψη και τιμή έχουμε για τον εαυτό μας, τόσο περισσότερο παρακινούμαστε να κατακρίνουμε και να καταφρονούμε τους άλλους, νομίζοντας ότι εμείς είμαστε μακριά από εκείνες τις ατέλειες και τα ελαττώματα που νομίζουμε ότι έχουν αυτοί. Και ο πανούργος διάβολος που βλέπει μέσα μας μια τόσο κακή διάθεση, παραμένει πάντοτε άγρυπνος για να μας ανοίγει τα μάτια και να μας κρατά ξάγρυπνους για να βλέπουμε και να εξετάζουμε και να μεγαλοποιούμε τα ελαττώματα των άλλων. Αλλά οι αμελείς δεν το πιστεύουν και δεν γνωρίζουν πόσο φροντίζει και πόσο συνεργεί ο εχθρός αυτός να τυπώσει στο νου μας αυτά τα μικρά ελαττώματα του ενός και του άλλου.
Γι αυτό, εάν αδελφέ μου, αγρυπνά αυτός για να σε ζημιώσει, στάσου και συ άγρυπνος για να μη πέσεις στις παγίδες του. Και αμέσως μόλις σου παρουσιάσει κάποιο σφάλμα του πλησίον σου, γύρισε πίσω από το λογισμό αυτόν, διότι έχει γραφή· «καθένας σας να μη σκέπτεσθε την κακία του πλησίον» (Ζαχ. 8,17). Κι αν ακόμη αισθάνεσαι ότι παρακινείσαι να τον κρίνεις, σκέψου ότι η εξουσία αυτή δεν δόθηκε σε σένα. Αλλά κι αν σου είχε δοθεί, δεν θα μπορούσες να κρίνεις σωστά όντας εσύ ο ίδιος περικυκλωμένος από χίλιους λογισμούς και πάθη και πολύ εύκολος να έχεις κακή ιδέα για τους άλλους, χωρίς δίκαιη αιτία.
Το δραστικότερο φάρμακο της κακίας αυτής είναι το να ασχολείσαι πάντοτε να ερευνάς με το λογισμό σου τα δικά σου πάθη και τις δικές σου κακίες, τα οποία είναι τόσο πολλά και τόσο απόκρυφα, που μόνον για να τα γνωρίσεις και να τα θεραπεύσεις, δεν θα σου φθάσουν όλες οι ημέρες της ζωής σου, και όχι να σου περισσέψει καιρός για να εξετάζεις τις πράξεις των άλλων. Εάν έτσι ερευνάς και κρίνεις μόνον τα δικά σου πάθη, θα καθαρίσεις τους εσωτερικούς οφθαλμούς του νου σου από εκείνους τους κακούς χυμούς και τα μεγάλα δοκάρια που βρίσκονται μέσα· από τα οποία παρακινείσαι να βλέπεις τα μικρά ξυλαράκια, που έχουν οι άλλοι στα μάτια τους, όπως είπε ο Κύριος: «Γιατί βλέπεις το σκουπιδάκι στο μάτι του αδελφού σου και δεν καταλαβαίνεις το δοκάρι που βρίσκεται στο δικό σου το μάτι;» (Ματθ. 7,3).
Γνώριζε, ότι όπως εξετάζεις με κακή διάθεση κάποιο πάθος του αδελφού σου, κάποια ρίζα του ίδιου πάθους βρίσκεται και μέσα στην καρδιά σου, που σύμφωνα με τη διάθεση και το πάθος που έχει, έτσι με εμπάθεια κρίνει και τα των άλλων, όπως έχει γραφή· «ο κακός άνθρωπος από το απόθεμα της καρδιάς του βγάζει πονηρά πράγματα» (Ματθ. 12,35). Γιατί και με άλλον τρόπο, ένας καθαρός και απαθής οφθαλμός, με απάθεια βλέπει τα πράγματα και όχι με πονηριά· «Καθαρός είναι ο οφθαλμός όταν δεν βλέπει πονηρά» (Αββ. 1,13). Έτσι όταν σου έλθει κάποιος λογισμός για να κρίνεις άλλους για κάποιο ελάττωμα, αγανάκτησε κατά του εαυτού σου ως φταίχτη και εργάτη του ίδιου σφάλματος, και πες στη καρδιά σου· «Πως εγώ ο ταλαίπωρος βρισκόμενος στο ίδιο σφάλμα θα σηκώσω κεφάλι για να ιδώ και να κρίνω τα σφάλματα των άλλων;». Και έτσι τα όπλα που θα μεταχειριστείς για τα σφάλματα των άλλων, μεταχειρίσου τα κατά του εαυτού σου, για να θεραπεύσεις τις πληγές σου.
Κι αν ακόμη το σφάλμα κάποιου αδελφού μπορεί να είναι δημόσιο και φανερό, εσύ αιτιολόγησέ το με αγάπη και φιλαδελφία και πες ότι στον αδελφό εκείνον με το να βρίσκονται άλλες αρετές κρυμμένες, για να φυλαχθούν αυτές, επέτρεψε ο Θεός να πέσει στο σφάλμα αυτό ή αν έχει μικρό χρονικό διάστημα το ελάττωμα εκείνο, για να παραμένει πιο ταπεινός στα μάτια τα δικά του· και ακόμη με την καταφρόνηση των άλλων να κάνει κάποιον καρπό ταπεινώσεως και να ευαρεστήσει το Θεό περισσότερο, και έτσι το κέρδος του θα είναι μεγαλύτερο από την ζημία του. Αν πάλι η αμαρτία κάποιου είναι όχι μόνο φανερή, αλλά και μεγάλη και προέρχεται από καρδιά ισχυρογνώμονος, μη τον κατακρίνεις· αλλά τρέξε με το λογισμό σου στις φοβερές κρίσεις του Θεού και θα δεις εκεί και άλλους ανθρώπους που ενώ προηγουμένως ήσαν στην παρανομία σε πολύ μεγάλο βαθμό, να έχουν φθάσει σε μεγάλα μέτρα αγιότητος με την μετάνοια· και άλλους πάλι ενώ προηγουμένως ήσαν στον υψηλότερο βαθμό της τελειότητας, να έχουν πέσει σε αθλιότατο γκρεμό.
Γι αυτό, να στέκεσαι πάντοτε με φόβο και τρόμο, περισσότερο για τον εαυτό σου, παρά για κανένα άλλον. Και ας είσαι βέβαιος ότι όλα εκείνα τα καλά λόγια που θα πεις για τον πλησίον και η χαρά που θα δοκιμάσεις γι αυτόν, είναι καρπός και αποτέλεσμα του αγίου Πνεύματος. Και αντίθετα κάθε καταφρόνηση και αυθάδης κρίση και καταλαλιά του πλησίον, προέρχεται από την κακία μας και από διαβολική παρακίνηση.
Έτσι αν κάποιο ελάττωμα του αδελφού σου σε σκανδαλίσει, μην αναπαυθείς ποτέ, ούτε να δώσεις ύπνο στους οφθαλμούς σου, μέχρις ότου το διώξεις από την καρδιά σου με όλη σου τη δύναμη.
( Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου, Αόρατος Πόλεμος)

Μετά τον Γολγοθά ήρθε η Ανάσταση, για τον πρώην Μάρτυρα του Ιεχωβά, Ονήσιμο Ελευθεριάδη


Ορθόδοξος Χριστιανός ο Ονήσιμος!!!
Επιτέλεσε το θέλημα Του Κυρίου στήν ζωή του, δεχόμενος το Ιερό Βάπτισμα, την Δευτέρα 7 Φεβρουαρίου 2011: «Βαπτίζοντες α
υτούς ες το όνομα του Πατρς και του Υιούκαι του Αγίου Πνεύματος» Ματθαίος 28:19.

Σαν τον αετό πέταξε μακριά από την φυλακή της Σκοπιάς ο αδελφός μας Ονήσιμος, για να φωλιάσει για πάντα στήν τρυφερή αγκαλιά της Μάνας μας, της Ορθόδοξης Εκκλησίας, που ο Κύριος μας και Θεός μας, Ιησούς Χριστός, αγόρασε με το ίδιο Του το Αίμα. Καλώς όρισες αδελφέ μας Ονήσιμε!

«ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ “ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΥ”: ΣΗΜΕΡΑ 7 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2011 ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΑΦΑΤΗΣ ΧΑΡΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ. Ο ΠΡΩΗΝ ΜΑΡΤΥΡΑΣ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ ΟΝΗΣΙΜΟΣ ΠΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΩΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΥΛΑΚΗ ΤΗΣ «ΣΚΟΠΙΑΣ» ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΚΑΙ ΕΠΙΣΗΜΑ ΑΔΕΛΦΟΣ ΜΑΣ. ΤΟ ΠΡΩΪ ΜΕ ΤΗ ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΑΣ ΒΑΠΤΙΣΤΗΚΕ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ!»

Αυτή η ανακοίνωση του «Αντιαιρετικού», είναι χαράς ευαγγέλιο για την Ορθοδοξία μας, τους αδελφούς και φίλους, για εμένα προσωπικά, και για όλα τα αθώα θύματα της σέκτας των Μαρτύρων της «Σκοπιάς», τα οποία παύουν να είναι αθώα, από την στιγμή που γνωρίζουν την αλήθεια, και η αλήθεια δεν είναι άλλη από την αποκάλυψη της πλάνης στην οποία είναι εγκλωβισμένα.

Το σπάσιμο των πνευματικών δεσμών με τη σέκτα αυτή, ποτέ και σε καμία περίπτωση, δεν αποτελεί επίτευγμα κάποιου ανθρώπου,
ΜΟΝΟ Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, είναι σε θέση να κάνει κάτι τόσο θαυμαστό, στην ζωή ενός προσώπου.

Από την μέρα που κατάλαβα τον εαυτό μου και γνώρισα το ευαγγέλιο, ΠΟΤΕ δεν μπόρεσα να συνταυτιστώ και να αποδεχθώ, τις διδασκαλίες της εταιρείας «Σκοπιά».

Όπως ξέρουν οι αναγνώστες του Αντιαιρετικού και των άρθρων της αυτοβιογραφίας μου, βασανίστηκα πάρα πολύ, από παιδί, σωματικά και πολύ περισσότερο, ψυχολογικά, για να δεχθώ τα αντίχριστα και βλάσφημα δόγματα, τα οποία θέλουν Τον Κύριό μου και Θεό μου Ιησού Χριστό, έναν "δούλο" του...θεού της Σκοπιάς.

Η Βάπτισή μου, είναι το μεγαλύτερο και σοβαρότερο, σπουδαιότερο βήμα στην ζωή μου.

Έγινα ολοκληρωμένος άνθρωπος, ή μάλλον ΤΩΡΑ έγινα άνθρωπος.

Θα ρωτήσει κάποιος: "πριν τι ήσουν;"

Και απαντώ: Πριν την Δευτέρα 7/2/2011 ήμουν απλώς μια ανθρώπινη ύπαρξη δίχως σκοπό και δίχως νόημα στην ζωή,
με λίγα λόγια δεν ζούσα, επιβίωνα αλλά δεν ζούσα!

Ξέρω ότι οι αμαρτίες μου πρό της βαπτίσεως δεν ισχύουν.
Ξέρω ότι είμαι μέλος του σώματος και της εκκλησίας Του Θεού, την οποία απέκτησε με το ίδιο Του το Αίμα.
«Προσέχετε λοιπόν εις εαυτούς και εις όλον το ποίμνιον, εις το οποίον το Πνεύμα το Άγιον σας έθεσεν επισκόπους, διά να ποιμαίνητε την εκκλησίαν του Θεού, την οποίαν απέκτησε διά του ιδίου αυτού αίματος.» Πράξεις των Αποστόλων 20:28.

Όσα να πω και ότι και αν γράψω, δεν θα μπορέσω να περιγράψω σε καμία περίπτωση, τα ουράνια συναισθήματα την αγαλλίαση και την τρυφερή αγκαλιά Του Κυρίου, που ανοίγει για να δεχθεί τον άνθρωπο, που έρχεται σε Αυτόν, και για τον οποίο ήρθε και θυσιάστηκε, και σταυρώθηκε στον φρικτό Γολγοθά.

Η αρχή έγινε όταν ο αδελφός και φίλος Χρήστος – ιδιοκτήτης του «Αντιαιρετικού» – με έφερε σε επαφή με τον πατέρα Σεραφείμ Ζαφείρη, ο οποίος μετά από στοργικές νουθεσίες και συμβουλές, τηλεφώνησε και μου συνέστησε να επισκεφθώ τον οικείο δεσπότη της περιοχής μου.

Έτσι και έπραξα, πήρα την απόφαση και πήγα στην μητρόπολη όπου και επισκέφτηκα των Σεβασμιότατο.
Αντίκρισα έναν άγιο και σεβάσμιο γέροντα, ο οποίος με αγκάλιασε με τόση στοργή και αγάπη, που δεν με έχει αγκαλιάσει έτσι ούτε ο πατέρας μου.

Μέσα στην σέκτα ανατράφηκα με ένα εντελώς διαφορετικό τρόπο.
Διδάχτηκα πως η εκκλησία είναι η «Βαβυλώνα» και οι ιερείς, είναι τα όργανα του Σατανά.
Για το Άγιο Όρος διδάχτηκα πως είναι το άντρο του διαβόλου.

Αυτή η εικόνα δεν είχε καμία σχέση με τον Δεσπότη μου, ο οποίος για μένα είναι ο πατέρας μου πλέον.
Αν θελήσω κάτι, ξέρω ότι η αγκαλιά του θα είναι ανοιχτή για μένα, κάτι που δεν βρήκα στον βιολογικό μου πατέρα.

Στην συνέχεια ο Σεβασμιότατος με έστειλε στον εφημέριο της ενορίας μου, ο οποίος είναι καθηγητής Θεολόγος και υπεύθυνος για τις αιρέσεις στην μητρόπολη, καθώς και πνευματικό παιδί του ιδίου του Σεβασμιοτάτου.

Έτσι βρήκα τον πνευματικό μου, τον ιερέα που με κατήχησε και με βάπτισε, και με την χάρη Του Κυρίου θα με παντρέψει, και θα βρίσκεται στην ζωή μου, σαν πατέρας, φίλος, και πνευματικός διδάσκαλος.

Ζω ένα προσωπικό θαύμα, και όπως και κάθε θαύμα, δεν είναι εύκολο να περιγραφεί και να ειπωθεί με λόγια.

Για ένα είμαι σίγουρος, για την αγάπη μου Στον Κύριό μου και Θεόν μου Ιησού Χριστό!

Σαν ορόσημο στην ζωή μου, έχω τα λόγια Του Ιερού Ευαγγελίου:

«Αγαπητοί, επειδή καταβάλλω πάσαν σπουδήν να σας γράψω περί της κοινής σωτηρίας, έλαβον ανάγκην να σας γράψω, προτρέπων εις το να αγωνίζησθε δια την πίστιν, ήτις άπαξ παρεδόθη εις τους αγίους. Διότι εισεχώρησαν λαθραίως τινές άνθρωποι, οίτινες ήσαν παλαιόθεν προγεγραμμένοι εις ταύτην την καταδίκην, ασεβείς, μεταστρέφοντες την χάριν του Θεού ημών εις ασέλγειαν, και αρνούμενοι τον μόνον δεσπότην Θεόν και Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν.» Ιούδα 1:3,4.

Ο μόνος Δεσπότης και Θεός και Κύριος, είναι Ο Ιησούς Χριστός.

Τον Ιησού Χριστό μισεί ο σατανάς, και κατευθύνει ανθρώπους, που μάχονται την Θεότητα Του Κυρίου μας.
Χρέος κάθε πιστού Ορθόδοξου Χριστιανού, είναι να γνωρίζει την πίστη του, και να μάχεται ενάντια στην βλασφημία και την ασέβεια προς Το Άγιο Πρόσωπο Του Κυρίου μας.

Ο Αντίχριστος βρίσκεται πρό των πυλών, υπάρχουν αυτοί που προετοιμάζουν τον δρόμο του, και αυτοί δεν είναι άλλοι από αυτούς που πολεμούν Τον Ιησού Χριστό Τον Κύριό μας.
Όταν μπήκα στο βαπτιστήριο και ένιωσα το νερό να καλύπτει το σώμα μου, αισθάνθηκα σαν να βρίσκομαι μέσα στην κοιλιά της μάνας μου, και πρόκειται σε λίγο να αντικρύσω τον κόσμο.

Τι άλλο θα μπορούσε να είναι απαλότερο από την αγκαλιά Του Σωτήρα μου, μέσα στην Ιερή κολυμβήθρα;

Ο άνθρωπος χωρίζει από την ύλη, και δέχεται το Θείο δώρο, που του δίνει την βεβαιότητα, πως τώρα είναι μέλος, στο σώμα Της Εκκλησίας Του Ιησού Χριστού.

Ο Πνευματικός μου που με αγκάλιασε και με φίλησε, με καλοδέχτηκε και μου είπε με τρεμάμενη από την συγκίνηση φωνή:

«Παιδί μου τώρα είσαι ένας άγγελος, καθαρός από κάθε αμαρτία!»

Και ξέσπασε σε λυγμούς στην αγκαλιά μου...

Είναι μεγάλη η χαρά και η τιμή που έχω, να φορώ τον σταυρό, που μου κρέμασε στον λαιμό ο νονός μου.
Θέλω να αισθάνομαι τον Τίμιο Σταυρό, όσο πιο κοντά γίνεται στο σώμα μου.

Αυτό το σύμβολο της πίστης μας, που δυναμώνει κάθε Ορθόδοξο Χριστιανό, που κάποτε με είχαν διδάξει να μισώ.

Τον Σταυρό Του Κυρίου, που κάποτε μου είχαν βάλει στην παιδική ψυχή μου, τόσο μίσος, που έβλεπα Σταυρό και ήθελα να τον φτύσω, να τον σπάσω, να τον ποδοπατήσω.

Δεν υπάρχει σέκτα στον κόσμο, που να δείχνει τέτοια δαιμονική περιφρόνηση και απέχθεια προς τον Τίμιο και ζωοποιό Σταυρό, όσο οι μάρτυρες της «Σκοπιάς».

Στα έντυπά τους, κατά τρόπο αυθαίρετο, ανιστόρητο και διαστρεβλωτικό, αρνούνται τον χαρακτήρα και την παραδεδομένη μορφή τού Τιμίου Σταυρού και τον εξεικονίζουν ως ένα κάθετο δοκάρι, πάνω στο οποίο κρεμάστηκε ο Χριστός.

Αναφερόμενοι στο Σταυρό, τον χαρακτηρίζουν ως "πάσσαλο" και "ξύλο βασανισμού" ή "ξύλο εκτέλεσης".

Είναι, μάλιστα, τέτοια η αποστροφή τους, που δε δίστασαν να αντικαταστήσουν την λέξη Σταυρός με τη φράση "ξύλο τού βασανισμού", και το ρήμα σταύρωσαν με το "κρέμασαν" και σε αυτή τη χιλιαστική Μετάφραση Νέου Κόσμου της Αγίας Γραφής,
που δημιούργησε η εταιρεία «Σκοπιά».

Αυτό το ανίερο κατασκεύασμα, που ονομάζουν, Μετάφραση Νέου Κόσμου, (ας μας πούν ποιός είναι ο νέος κόσμος, και ποιοί θα κατοικούν σε αυτόν;) ας σημειωθεί, ότι αποτελεί κυριολεκτικώς, την πλέον βάναυση και χείριστη αλλοίωση τού κειμένου της Αγίας Γραφής που έχει υπάρξει στην παγκόσμια ιστορία.

Επιπλέον, για τους μάρτυρες της Σκοπιάς, η χρήση τού σταυρού στη λατρεία θεωρείται ειδωλολατρία.

Ακόμα βουΐζουν τα αυτιά μου από την πλύση εγκεφάλου της σέκτας του Μπρούκλιν: "Ο Σταυρός είναι το πιό μισητό σύμβολο, το όπλο που σκότωσαν Τον Χριστό"

Αγαπητοί μου αδελφοί, ποιά θα μπορούσε να είναι αισχρότερη ύβρης, εναντίον Του Τιμίου Σταυρού Του Κυρίου μας;

«Διότι περιπατούσι πολλοί, τους οποίους σας έλεγον πολλάκις, τώρα δε και κλαίων λέγω, ότι είναι οι εχθροί του σταυρού του Χριστού.» Φιλιππησίους 3:18

Και ερωτώ το αυτονόητο:
Ποιοί είναι οι εχθροί Του Σταυρού Του Χριστού;

Και τι να πω για την Εκκλησία; Καθώς πέρασα την πόρτα του ναού και μπήκα για πρώτη φορά στήν ζωή μου, στο εσωτερικό, έμεινα άφωνος!
Γαλήνεψε το πνεύμα μου, έμεινα ακίνητος για μερικά λεπτά, να κοιτάζω γύρω μου, το εσωτερικό του ναού...τις εικόνες τις τοιχογραφίες τον τρούλο...ένα δέος ασύλληπτης ειρήνης και ψυχικής γαλήνης με κυρίεψε και ένοιωθα όλο μου το σώμα να μουδιάζει, και να έρχονται δάκρυα χαράς στα μάτια... ουράνια, Θεία συναισθήματα, που το ανθρώπινο μυαλό δεν μπορεί να χωρέσει, και η γλώσσα δεν μπορεί να περιγράψει με λόγια!


Μεγάλωσα με την διδαχή, πως η Ορθόδοξη Εκκλησία (κυρίως), είναι η Βαβυλώνα, που σε λίγο θα καταστραφεί από το κραταιό χέρι του Ιεχωβά, και θα πληρώσει για όλα τα δεινά που προκάλεσε στους δούλους του (Μάρτυρες της Σκοπιά), και θα καταστραφεί, και ο αρχηγός της ο σατανάς, και θα φυλακιστεί για χίλια χρόνια, καθώς θα λάβουν την κυριαρχία της γής οι Μάρτυρες της Σκοπιάς, όταν ο πλανήτης θα είναι σπαρμένος, από τα πτώματα όλων όσων δεν υποτάχθηκαν στή κυριαρχία της εταιρείας Σκοπιά, μετά την μάχη του Αρμαγεδδώνα.

Χαρακτηριστικά ένας μάρτυρας της Σκοπιάς μου έλεγε ότι:

"Δεν με νοιάζει το πότε θα πεθάνω, για ένα μόνο πράγμα παρακαλώ τον Ιεχωβά, να είμαι ζωντανός για να δω με τα ίδια μου τα μάτια, την καταστροφή της Ορθόδοξης Εκκλησίας (Βαβυλώνα) στο Αρμαγεδδώνα!"

Δεν χρειάζεται η δική μου μαρτυρία για όλες αυτές τις διδασκαλίες, είναι ήδη γραμμένες από την εταιρεία Σκοπιά, και είναι γνωστές στον κόσμο.
Εγώ απλώς διηγούμαι ταπεινά, χωρίς ίχνος αντιπάθειας (πρός τα θύματα), τα όσα έχω βιώσει στην ζωή μου.

Ευχαριστώ όλα τα Ορθόδοξα πρόσωπα, τα οποία με έχουν βοηθήσει στον ανηφορικό δρόμο της εξόδου μου από την σέκτα.

Προτρέπω όλους όσους διαβάζουν αυτό το άρθρο, και δεν έχουν λάβει το Άγιο Βάπτισμα, να βρούν έναν πνευματικό, να κατηχηθούν, και να κάνουν το θέλημα Του Κυρίου.

Να ενταχθούν στο σώμα Της Εκκλησίας Του Ιησού Χριστού, και τότε θα ανοίξουν οι πνευματικοί οφθαλμοί, και θα δουν την Αγιότητα και το μεγαλείο της Ορθοδοξίας μας.

Ένας σοβαρός λόγος για τον οποίο θα έπρεπε να σκεφτούν σοβαρά αυτή την προτροπή, όσοι δεν έχουν βαπτιστεί Ορθόδοξοι Χριστιανοί, είναι το γεγονός ότι, εγώ που τα λέγω όλα αυτά, τα έζησα στην ζωή μου, αποτελούν προσωπικά βιώματα και είναι χαραγμένα βαθιά στην καρδιά μου.

Δεν αναφέρομαι σε κάτι που μου είπαν ή που άκουσα, αλλά όπως ο απόστολος Παύλος, άλλοτε στους καιρούς της αγνοίας μου, υπήρξα επικριτής της Εκκλησίας Του Θεού.

Ποτέ δεν πίστευα ότι θα ερχόμουν σε αυτό το σημείο, πράγματι αυτό που έγινε στην ζωή μου αποτελεί ένα αληθινό θαύμα για εμένα, και αυτό το γνωρίζουν πάρα πολύ καλά, όλοι όσοι γνωρίζουν τον πρότερο βίο μου.

Πάνω από όλους και από όλα, η μέγιστη τιμή, ανήκει Στον Κύριο της δόξης, Τον Σωτήρα μας, Κύριο μας, και Θεό μας, Ιησού Χριστό!

Με την χάρη του Κυρίου έκανα και εγώ, το θέλημα Του:

"Ο Ιησούς, ελάλησε προς αυτούς, λέγων· Εδόθη εις εμέ πάσα εξουσία εν ουρανώ και επί γης. Πορευθέντες λοιπόν μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, διδάσκοντες αυτούς να φυλάττωσι πάντα όσα παρήγγειλα εις εσάς· και ιδού, εγώ είμαι μεθ' υμών πάσας τας ημέρας έως της συντελείας του αιώνος. Αμήν." Ματθαίος 28:18 - 20.

Η ΑΠΟΡΙΑ ΤΟΥ ΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΙΑΔΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ


Αυτή ή διδασκαλία για την τριαδικότητα του Θεού, για το απρόσιτο της ουσίας του Θεού, για την αδιαίρετον Φύσι Του, για τα υποστατικά ιδιώματα των τριών Προσώπων, απασχολούσαν μέρα -νύχτα έναν διάσημο Ηγούμενο σένα μοναστήρι.

Ένα βράδυ, λοιπόν, με έναστρο πεντακάθαρο ουρανό, ό Ηγού­μενος, κουρασμένος όπως ήταν από τη μελέτη, από τον στοχασμό και από την έρευνα, πού έκανε γύρω από τα πράγματα, πού αφορούσαν τα Πρόσωπα της Άγιας Τριάδος, βγήκε έξω από το μοναστήρι και περ­πατούσε, απολαμβάνοντας την ησυχία της νύχτας και λέγοντας την ευχούλα, "Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με".

Περπατώντας, όμως, απομακρύνθηκε από το μοναστήρι και υστέρα από μισή ώρα περίπου συνάντησε ένα μαντρί με πρόβατα.

"Τι παράξενο! έχουμε τόσο κοντά στο μοναστήρι μαντρί με πρόβατα και δεν το ξέρω;" είπε μέσα του. Πρόσεξε όμως και τον τσοπάνη του κοπαδιού, ό οποίος έκανε κάτι περίεργο: σήκωνε το χέρι του προς τον ουρανό, δείχνοντας εδώ κι εκεί, και υστέρα έσκυβε και κάτι σκάλιζε κάτω στο χώμα. Αυτό το έβλεπε να το κάνη συνέχεια και για αρκετή ώρα. Πλησίασε ό Ηγούμενος περίεργος και τον ρώτησε:

Άνθρωπε του Θεού, τι κάνεις εδώ, μεσ' στη νύχτα;

- "Α, λέγει, πάτερ μου, μετράω τ' άστρα! Και γράφω κάτω στο χώμα πόσα μέτρησα. Ύστερα σηκώνω ξανά το χέρι μου και πάλι μετράω: ένα, δύο, τρία, τέσσερα... Μετράω εκατό - διακόσια και τα ξαναγράφω. Και στο τέλος θα κάνω πρόσθεση!

Ευλογημένε, του λέει, μετριούνται τα άστρα;! Αυτά είναι εκατομ­μύρια εκατομμυρίων... Μπορείς να τα μέτρησης τα άστρα;

Μα και οι αλήθειες του Θεού, πού εσύ μετράς και ψάχνεις, με­τριούνται; Χωράνε στο μυαλό, πάτερ μου;

Και ευθύς αμέσως και ό τσοπάνης και το μαντρί εξαφανίστηκαν από μπροστά του! Με σκυμμένο το κεφάλι και ταπεινωμένος ό Ηγού­μενος γύρισε στο μοναστήρι. "Καλά να πάθω - έλεγε - καλά να πάθω!"*"

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ. ΠΑΤΡΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ.

ΣHMEIA ΤΗΣ ΕΛΕΥΣΕΩΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ


Κάθε φορά, ἀγαπητοί μου, ποὺ ἀκοῦμε τὸ εὐαγγέλιο, πρέπει νὰ προσέχουμε. Καὶ ἂν κάθε εὐαγγέλιο πρέπει νὰ τὸ ἀκοῦμε μὲ προ­σο­χὴ καὶ δέος, πολὺ περισσότερο τὸ σημε­ρινὸ εὐαγγέλιο, τῆς Κυριακῆς τῶν Ἀπόκρεων (βλ. Ματθ. 25,31-46). Εἶνε τρομερὸ εὐαγγέλιο! Ὅποιος τ᾽ ἀ­κούει ἢ τὸ διαβάζει, νομίζει ὅτι ὁ οὐρανὸς ἀ­στράφτει καὶ βροντᾷ κ᾽ ἡ γῆ σείεται. Τί λέει;
Ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς μᾶς βεβαι­ώνει, ὅτι θὰ ἔρθῃ πάλι στὴ γῆ. Αὐτὸ πιστεύου­με καὶ αὐτὸ ὁμολογοῦμε στὸ Σύμβολο τῆς πίστεώς μας. Θὰ ἔρθῃ ὁ Κύριος. Πῶς; Ὄχι πλέον ὑ­πὸ τὸ ταπεινὸ σχῆμα τοῦ νηπίου στὴ φάτνη· θὰ ἔρθῃ ὡς κυ­ρί­αρχος τοῦ παντός, παντοκράτωρ, βασιλεὺς τοῦ σύμπαντος, ὑλικοῦ καὶ πνευματικοῦ. Θὰ ἔρθῃ συνοδευόμενος ἀπὸ μυριάδες ἀγγέλων καὶ ἀρ­χαγγέλων, καὶ θὰ προηγῆται ὁ τίμιος σταυ­ρὸς (βλ. Ματθ. 24,30) ποὺ θὰ λάμπῃ περισσότερο κι ἀπ᾽ τὸν ἥ­λιο. Θὰ ἔρθῃ γιὰ νὰ κρίνῃ ὅ­λους, κ᾽ ἐμένα ποὺ σᾶς μιλῶ κ᾽ ἐσᾶς ποὺ μ᾽ ἀ­κοῦτε καὶ ὅ­λους ἐν γένει τοὺς ἀνθρώπους, ἀ­πὸ Ἀδὰμ μέχρι συν­­τελείας τῶν αἰώνων. Θὰ γί­νῃ κρίσις παγ­κόσμι­ος. Μὴν ἀμφιβάλλει κανείς.
Ἕνα ἀπὸ τὰ δύο συμβαίνει· ἢ ὑπάρχει Θε­ὸς ἢ δὲν ὑπάρχει. Ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ Θεός, τότε οὔ­τε κόλασις ὑπάρχει οὔτε παράδεισος οὔτε μέλλουσα κρίσις, καὶ πρέπει νὰ ἐπικρατήσῃ τὸ σύν­θημα τῶν ἐπικουρείων καὶ τῶν ὑλιστῶν «Φά­γω­μεν καὶ πίωμεν, αὔ­ριον γὰρ ἀποθνῄσκο­μεν» (᾿Ησ. 22,13. Α´ Κορ. 15,32). Ἀλλ᾽ ὑπάρχει· ὅσο βέβαιο εἶνε ὅτι ὑ­πάρχει ἡμέρα καὶ ἥλιος καὶ γαλαξίες, τόσο βέ­βαιο εἶνε ὅτι ὑπάρχει Θεός. Ἐὰν λοιπὸν ὑ­πάρ­χῃ Θεός, τότε πρέπει νὰ παραδεχθοῦμε, ὅ­τι ὁ Θεὸς εἶνε «δίκαιος καὶ δικαιοσύνας ἠ­γάπησεν» (Ψαλμ. 10,7), καὶ ὡς δίκαιος θὰ κάνῃ κρίσι.
Δὲν θὰ περιγρά­ψουμε τὸ πῶς θὰ διεξαχθῇ ἡ κρίσις. Ἕνα ἄλλο θέμα θέλω νὰ θίξω, κι αὐ­τὸ εἶνε τὸ ἑξῆς· τί θὰ προηγηθῇ τῆς δευτέ­ρας παρουσίας, ποιά θὰ εἶνε τὰ σημεῖα της, πῶς θὰ καταλάβουμε ὅτι πλησιάζει; Μερικὰ ἀπὸ αὐτὰ τὰ «σημεῖα τῶν καιρῶν» (Ματθ. 16,3) θὰ ὑπενθυμίσω.

* * *

⃝ Πρῶτον. Λέει ὁ Χριστός, ὅτι θὰ κηρυχθῇ τὸ εὐαγγέλιο σὲ ὅλη τὴν κτίσι, σ᾽ ὅλη τὴν οἰκουμέ­­­νη (ἔ.ἀ. 24,14). Κηρύχθηκε; ἀπὸ τὰ δισεκατομμύ­ρια, ποὺ ἔχει ὁ πλανήτης, πόσοι εἶνε Χριστι­α­­νοί; Μόλις τὸ ἕνα δισεκατομμύριο, κι αὐτοὶ ὄχι ὅλοι ὀρθόδοξοι. Πολυπληθεῖς λαοὶ τῆς Ἀσίας καὶ τῆς Ἀφρικῆς δὲν ἄκουσαν τὸ μήνυμα τοῦ Χρι­στοῦ· ἄλ­λοι εἶνε μωαμεθανοί, ἄλλοι βουδδισταί, ἄλ­λοι εἰδωλολάτρες· ἕνας κό­σμος ὁλόκληρος περιμένει. Ἑτερόδοξοι κήρυκες ἀπὸ εὐρωπαϊκὲς χῶ­ρες πηγαίνουν νὰ τοὺς ἐκχριστιανί­σουν. Ἡ πατρίδα μας, ποὺ κά­ποτε ἔστελ­νε ἱεραποστόλους μέχρι τὸ Δού­ναβι, παιδιὰ ἐκ­­λεκτὰ ὑψηλῶν οἰκογενειῶν, τώρα δὲν στέλνει. Κι ἂν παρουσιαστῇ κανένα παιδὶ μὲ τέτοιο ζῆλο, ὁ πατέρας του ἀντὶ νὰ χαίρεται πάει νὰ σκάσῃ. Θὰ ἔρθῃ λοιπὸν ἡμέρα ποὺ ὁ πλανήτης μας θὰ ἔχῃ εὐαγγελισθῆ ἀπ᾽ ἄκρου εἰς ἄκρο. Δὲν ἦρθε ἀκόμα ἡ ἡμέρα αὐτή.
⃝ Ἄλλο καταπληκτικὸ σημεῖο τῶν καιρῶν. Οἱ Ἑβραῖοι πολὺ ταλαιπωροῦν τοὺς ὀρ­θοδόξους στοὺς Ἁγίους Τόπους καὶ σήμερα (συκοφαντί­ες, σκευωρίες, ἐπιθέσεις). Ἀλλὰ δὲ θὰ κατισχύ­σουν. Αὐτοί, ποὺ ἀνέκαθεν, αἰῶ­νες τώρα, μισοῦν καὶ διώκουν τὴν Ἐκ­κλησία, θὰ ἔρθῃ ὥ­ρα, ―τὸ λέει ὁ ἀπόστολος Παῦ­λος― ποὺ θὰ πιστέ­ψουν· οἱ Ἰουδαῖοι θὰ γίνουν Χριστι­ανοί (βλ. ῾Ρωμ. 11,25-36). Θὰ προσπαθήσουν προηγουμένως νὰ ξανα­στήσουν τὸ ναό τους, κι ἀ­φοῦ ἀ­πογοητευθοῦν ἀπὸ τὸν ἀντίχριστο θὰ ζη­τήσουν νὰ βα­πτισθοῦν. Καὶ ἡ ἡμέρα αὐτή, ποὺ οἱ Ἰουδαῖοι θὰ ἐπιστρέψουν στὸ Χριστὸ καὶ θὰ ποῦν «Ἥ­μαρ­τον» (Λουκ. 15,21), θά ᾽νε εὐλογία γιὰ ὅλο τὸν κόσμο.
⃝ Ἕνα ἄλλο σημάδι θὰ εἶνε «ἡ ἀποστασία» (Β΄ Θεσ. 2,3). Τί θὰ πῇ ἀποστασία; Οἱ ἄνθρω­ποι, στὴ μεγά­λη πλειονότητά τους, θὰ φύγουν ἀπ᾽ τὸ Θεό. Μέσα στοὺς 1.000 – τί λέω, μέσα στοὺς 10.000, μέσα σὲ μιὰ ὁλόκληρη πόλι, σὲ μιὰ ὁ­λόκληρη κοινωνία, ἕνας θὰ μεί­νῃ! Θὰ λιγοστέψουν πολὺ οἱ πιστοί. Οἱ πολλοὶ θὰ γίνουν ἄπιστοι, ἄθεοι, ὑλισταί, εἰ­­δωλολάτρες· οἱ Χριστια­νοὶ θά ᾽νε τόσο λίγοι ὅπως καὶ οἱ ἑπτὰ ἐκεῖνες χιλιάδες ποὺ ἔμειναν πιστοὶ στὸ Θεὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ προ­φήτου Ἠλία (βλ. Γ΄ Βασ. 19,18. ῾Ρωμ. 11,4), τόσο λίγοι ὅσο καὶ στὴν ἐ­ποχὴ τοῦ κατακλυ­σμοῦ. Τὸ εἶπε ὁ Χρι­στός, οἱ ἡμέρες αὐτὲς θὰ εἶνε «ὥσπερ αἱ ἡμέραι Νῶε» (Ματθ. 24,37)· ὅπως τότε λίγοι σώθηκαν ἀ­πὸ τὸν κατακλυσμό, ἔτσι καὶ τώ­ρα. Ἀλλὰ καὶ ἕνας νὰ μείνῃ πάνω στὴ γῆ, αὐ­τὸς θὰ εἶνε ὁ νικητής! Δὲν θὰ νικήσουν οἱ πολλοί, θὰ νικήσουν οἱ λίγοι, ἀφοῦ ὅμως διωχθοῦν ἀπηνῶς.
⃝ Τὰ συμφέροντα καὶ ἡ ὑπερηφάνεια θὰ ὑποδαυλίζουν τὰ πάθη καὶ τὰ κράτη θὰ συγκρούωνται. Ὁ Κύριος προειδοποίησε· Θ᾽ ἀκοῦτε γιὰ «πολέμους καὶ ἀκοὰς πολέμων» (Ματθ. 24,6-7). Αὐτὰ δὲν ἀκοῦμε ἤδη καθημερινῶς;
⃝ Θὰ συμ­βοῦν, εἶπε ἐπίσης, «λιμοί» (μὲ γιῶτα), δηλαδὴ πεῖνα (Ματθ. 24,7). Σὲ ἡμέρες ἀκαταστασίας πολλοὶ θὰ στεροῦνται καὶ τὴν ἀναγκαία τροφή.
⃝ Θὰ παρουσιαστοῦν ἀκόμη «λοιμοί» (μὲ ὄμικρον γιῶτα), δηλαδὴ ἀσθένειες (ἔ.ἀ.), πρωτοφανεῖς καὶ τρομερές, ποὺ θὰ θερίζουν τὴν ἀνθρω­πότητα. Στὶς μέρες μας ἔχουμε ἤ­δη δύο σοβα­ρὲς ἀσθένειες, ποὺ προσπαθεῖ ἡ ἐπιστήμη νὰ τὶς νικήσῃ χωρὶς ἀποτέλεσμα ὣς τώρα. Ἡ μία εἶνε ὁ καρκί­­νος. Ἡ ἄλλη, νέα ἀσθένεια χειρότερη ἀπὸ τὸν καρκίνο, εἶνε τὸ ἔιτζ, μάστιγα τοῦ αἰῶ­νος. Ἡ Ἐκκλησία εὐλογεῖ τὸ γάμο καὶ διδάσκει, ἄντρες καὶ γυναῖκες νὰ μὴν ἔχουν ἄ­θεσμες σαρκικὲς σχέσεις. Ποιός ἀκούει; Τώρα ὅμως, μὲ τὴ μεταδοτικὴ αὐτὴ ἀσθένεια, θὰ τρέμῃ ὁ ἄντρας νὰ πλησιάσῃ τὴ γυναῖκα. Τέτοιες ἀσθένειες εἶνε προφητευμένες (βλ. Ἀπ. 16,2).
⃝ Τοὺς ἀνθρώπους ἀκόμα πρὶν τὴ δευτέρα παρουσία θὰ τοὺς βρῇ καὶ θὰ τοὺς ταλανίσῃ μία «θλῖψις μεγάλη», ἀβάσταχτη, ποὺ δὲν ξανάγινε οὔτε θὰ ξαναγίνῃ (Ματθ. 24,9,21-22. Μᾶρκ. 13,19-20).
⃝ Καθὼς οἱ ἄνθρωποι θὰ ταλαιπωροῦνται, θὰ ζητοῦν πνευματικὸ ὁδηγό· ἀλλὰ τότε θὰ ἐμ­φα­νισθοῦν «ψευδόχριστοι καὶ ψευδοπροφῆται», ποὺ θὰ κάνουν καὶ θαύματα, ὥστε νὰ πλανήσουν «εἰ δυνατὸν καὶ τοὺς ἐκλεκτούς» (Ματθ. 24,11,24).
⃝ Καὶ τὸ χειρότερο σημεῖο ποιό θὰ εἶνε· ὁ ἀν­τίχριστος, «ὁ ἄνθρωπος τῆς ἁμαρτίας, ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας…, ὁ ἄνομος» (βλ. Β΄ Θεσ. 2,1-2). Αὐτὸς θὰ ἔρθῃ. Θὰ εἶνε πρόσωπο ποὺ θὰ συγκεντρώσῃ στὰ χέρια του ὄχι μόνο τὴν πολιτικὴ ἀλλὰ καὶ τὴ θρησκευτικὴ ἐξουσία. Θὰ κυριαρχήσῃ σὲ ὅ­λο τὸν κόσμο καὶ θὰ πιέζῃ τοὺς ἀνθρώπους. Πολὺς λόγος γίνεται γιὰ τὸ 666 (βλ. Ἀπ. 13,18), ποὺ κι αὐτὸ εἶνε σημάδι ὅτι ἔρχεται ἡ ἡμέρα τοῦ ἀν­τιχρίστου. Μερικοὶ λένε ὅτι γεννήθηκε ἤδη. Δὲν γνωρίζω· ἕνα γνωρίζω, ὅτι θὰ ἔρθῃ. Ὁ ἅγι­ος Κύριλλος Ἰ­εροσολύμων σὲ μία σπουδαία ὁμι­λία του λέει, ὅτι αὐτοὶ ποὺ θὰ μαρτυρήσουν στὴν ἐποχὴ τοῦ ἀντιχρίστου θὰ εἶνε ἀνώτεροι ἀπὸ τοὺς μάρτυρας τῶν προηγουμένων αἰώνων.
⃝ Ἀλλὰ τὴν ἐποχὴ ἐκείνη τοῦ ἀντιχρίστου ὁ Θεὸς δὲ θ᾽ ἀφήσῃ ἀβοήθητους τοὺς δούλους του. Θὰ ἔρθουν στὴ γῆ, γιὰ νὰ ἐνισχύσουν τὴν παράταξι τῶν ὀλίγων πιστῶν τέκνων του, δύο ἔξοχοι ἄνδρες, ὁ Ἐνὼχ καὶ ὁ Ἠλίας (πρβλ. ἔ.ἀ. 11,3-12).
⃝ Γενικὸ χαρακτηριστικὸ τῶν ἡμερῶν ἐκείνων εἶνε, ὅτι θὰ πληθυνθῇ ἡ ἀνομία καὶ θὰ ψυ­γῇ ἡ ἀγάπη στοὺς περισσοτέρους (Ματθ. 24,12). Θὰ παγώσῃ ἡ ἀγάπη γιὰ τὸ Θεὸ καὶ τὸν πλησίον.
⃝ Μία κατηγορία σημείων ποὺ ἐπίσης θὰ προηγηθοῦν τῆς δευτέρας παρουσίας εἶνε τὰ ἔκ­τα­κτα φυσικὰ φαινόμενα στὸν οὐρανὸ καὶ στὴ γῆ. Στὸν οὐρανό· θὰ σκοτεινιάσῃ ὁ ἥλιος ὅπως τὴ Μεγάλη Παρασκευή· «ὁ ἥλιος σκοτισθήσε­ται καὶ ἡ σελήνη οὐ δώσει τὸ φέγγος αὐτῆς, καὶ οἱ ἀστέρες πεσοῦνται ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ αἱ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν σαλευθήσονται» (Ματθ. 24,29. βλ. & Λουκ. 21,25-26). Στὴ γῆ· θὰ γίνουν μεγάλοι «σει­σμοὶ κατὰ τόπους» (Ματθ. 24,7. Μᾶρκ. 13,8. Λουκ.21,11). Κλέβε σὺ καὶ χτί­ζε οὐ­ρανοξύστες· σὲ μιὰ στιγμὴ ἕνας σεισμὸς τὰ ἰσοπεδώνει ὅλα. Ἀκόμη θὰ μολυνθοῦν τὰ νερὰ καὶ θὰ ψοφοῦν τὰ ψάρια (βλ. Ἀπ. 8,10-11). Τὸ εἴδαμε αὐτό· μὲ τὸ Τσερνομπὶλ ἔτρεμε ὁ κόσμος νὰ πιῇ ἕνα ποτήρι νερό, μήπως φαρμακωθῇ. Θὰ καῇ ἀκόμη ἕνα τρίτο τῶν δασῶν (βλ. ἔ.ἀ. 8,7).

* * *

Αὐτὰ εἶνε, ἀγαπητοί μου, συνοπτικὰ τὰ σπου­δαιότερα σημεῖα. Με­ρικὰ ἔγιναν, ἀλλὰ πολλοὶ δὲν τὰ κατάλαβαν· «ὁ δὲ παράνομος Ἰούδας οὐκ ἠβουλήθη συνιέναι» (γ΄ ἀντίφ. ὄρθρ. Μ. Παρ.). Ὁ Χριστὸς μᾶς λέει «Γρηγορεῖτε καὶ προσ­εύχεσθε» (Ματθ. 26,41). Ἔρ­χεται ὁ ἀντίχριστος· ἐμεῖς νὰ εἴμαστε ἕτοιμοι καὶ νὰ περιμέ­νουμε πότε νὰ ἔρθῃ ὁ Κύριος. Ναί, θὰ ἔρθῃ, γιὰ νὰ βάλῃ τάξι στὸν κόσμο. Ὑ­πάρχει ἕνα μάτι ποὺ τὰ βλέπει ὅλα, ἕνα αὐτὶ ποὺ τ᾽ ἀκούει ὅλα, ἕνα χέρι ποὺ τὰ γράφει ὅλα. Θὰ δικαστοῦμε ἀκόμα καὶ γιὰ ἕνα λόγο, καὶ θὰ ἀμειφθοῦμε ἀκόμα καὶ γιὰ ἕνα ποτήρι νερὸ ποὺ θὰ δώσουμε. Τρομερὰ ἡ ἡμέρα ἐκείνη.
Εὔχομαι, ἀγαπητοί μου, ὅταν ἔρθῃ ἡ μέρα ἐ­κείνη, κανείς ἀπὸ μᾶς νὰ μὴν ἀκούσῃ τὴν τρο­με­ρὴ φωνὴ τοῦ Χριστοῦ μας «Πορεύεσθε ἀπ᾽ ἐμοῦ οἱ κατηραμένοι εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον, τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαβόλῳ». Ὅλοι, μικροὶ καὶ μεγάλοι, κλῆρος καὶ λαός, ἄντρες γυναῖκες καὶ παιδιά, ἀγράμματοι καὶ ἐγγράμματοι, φτωχοὶ καὶ πλούσιοι, ν᾽ ἀκούσουμε τὴ χαρμόσυνο φω­νή του· «Δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου» (Ματθ. 25,41,34).
(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος
Oμιλία του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου στην Αγία Τριάδα Πτολεμαϊδος 22-2-1987

Κυριακή, 27 Φεβρουαρίου 2011

Άγιος Νικόλαος Πλανάς


ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΛΑΝΑΣ
«Ένα τάλληρον την ημέραν ήτο δι ' αυτόν πολύ»
Μεταξύ των ολίγων πραγματικών, λειτουργών του Υψίστου, υπήρξεν ασφαλώς ο χθες εις Κύριον αποδήμησας αίδεσιμώτατος ιερεύς Νικόλαος Πλανάς, εις ηλικίαν 82 ετών.
Εγεννήθη εις Νάξον το 1851 και από μικρό παιδί αφιερώθη εις τα θεία και την υπηρεσίαν της Εκκλησίας. Από δέκα ετών υπήρξεν υπηρέτης του ιερού, εσήκωνε τα άγια εξαπτέρυγα, αγρυπνούσεν εις τας ολονυκτίας, και από της ηλικίας εκείνης είχεν εκδηλωθή το φιλεύσπλαγχνον του χαραχτήρος του και τα αλτρουιστικά του αισθήματα. Το ψωμί που του έδιδε η μητέρα του, το εμοίραζε με τα άλλα παιδιά του χωριού του, και πολλές φορές είχε δώσει και τα ρούχα του ακόμη στα φτωχά παιδιά.

Το 1879 εχειροτονήθη διάκονος εις τον Άγιον Παντελεήμονα τον παλαιόν... κατόπιν εχειροτονήθη ιερεύς (1884) εις το παρά τον Παλαιόν Στρατώνα ναΰδριον του Προφήτου Ελισσαίου, εις το οποίον μετέβαινε, ως γνωστόν, και έψαλλε κάθε Κυριακήν ο αείμνηστος διηγηματογράφος Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης. Ελειτούργησεν εις τον ιερόν ναόν της Μεταμορφώσεις ολίγον διάστημα, και ετοποθετήθη εις το τότε εξωκκλήσιον του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, μετόχιον της Μονής του Όρους Σινά.[...]
Ο σημερινός ναός του Αγίου Ιωάννου οφείλεται κατά μέγα μέρος εις αυτόν και τας ενεργείας ενός άλλου μορφωμένου και αφοσιωμένου κληρικού, του ιερέως Νικολάου Λαμπροπούλου. Ο κόσμος χάρις εις τον παπα-Πλανάν, συνέρρεεν εις την μικράν εκκλησίαν και τα εισοδήματά της, φυσικά, ηύξανον. Ταυτοχρόνως εμεγάλωνε και η συνοικία και κατέστη, συν τω χρόνω, μεγάλη ενορία. Όλα τα κέρδη του ο παπα-Νικόλαος τα διέθετε εις την εκκλησίαν και τους πτωχούς. Ηγόρασεν εικόνας και προσέφερε δώδεκα χιλιάδας προπολεμικών δραχμών, ως εμφαίνεται εκ των πρακτικών, και δεκαπέντε μεταπολεμικάς. Ουδέποτε κρατούσε χρήματα. Ό,τι του έδιδον, τα διέθετεν αμέσως. Με το ένα χέρι τα έπαιρνε και με το άλλο τα έδιδε σε πτωχούς, χήρας και ορφανά. Εισέπραττε το πρωί; Το μεσημέρι δεν είχε πεντάρα. Εισέπραττε το απόγευμα; Το βράδυ εκοιμάτο απένταρος.
Άκακος και άχολος, μη γνωρίζων την άρνησιν, έδιδε εις πάντας τους ζητούντας. Και πολλάκις, όπως μου έλεγεν ο πάτερ Λαμπρόπουλος, έπιπτε θύμα εκμεταλλευτών, οι οποίοι επήγαιναν και του έλεγαν ότι ήσαν πτωχοί, ότι επεινούσαν και υπέφεραν και τους έδιδε και την τελευταίαν του δεκάραν.
Όπως ήτο επόμενον, ήτο αδύνατον ο άγιος άνθρωπος να έχη εχθρούς. Και να τον ύβριζον ακόμη και να τον έκλεπτον φανερά, αυτός με το μειδίαμα της καλωσύνης εις τα χείλη τους συνεχώρει και τους ηυλόγει. Ένα τάλληρο την ημέραν ήτο δι' αυτόν πολύ. Ουδέποτε κρατούσε περισσότερα χρήματα. Τα υπόλοιπα τα εμοίραζε.

Εφημερίς ΕΣΠΕΡΙΝΗ. 6.3.1932
« Άλλη τις ξένη δύναμις τον εβάσταζε»

Κατά το έτος 1905-1907 υπηρετών εις τας τάξεις του στρατού, εφοίτων εις την Βυζαντινήν Μουσικήν Σχολήν «Ιωάννης ο Δαμασκηνός», την οποίαν είχεν ιδρύσει ο εκ Μονεμβασίας συμπατριώτης μου, αείμνηστος Ανδρέας Τσικνόπουλος, μουσικοδιδάσκαλος. Εις την ιδίαν Σχολήν εφοίτα και ο επίσης συμπατριώτης μου εκ Συκέας της Λακωνίας Ιωάννης Αλεξάκης, μετέπειτα Ιεροψάλτης. Ούτος ημέραν τινά λέγει μοι: «Να έλθης εις τον μικρόν ναόν του Προφήτου Ελισσαίου, εις τον οποίον γίνονται κατανυκτικαί αγρυπνίαι και ψάλλουν βυζαντινά οι Παπαδιαμάντης, Μωραϊτίδης, Τσώκλης και άλλοι. Θα ωφεληθής και θα μάθης πολλά αναγκαία, χρήσιμα και ωφέλιμα δια την ιεράν υμνωδίαν».[...]

Εις τας αγρυπνίας ήρχετο ανήρ τις, Αλέκος το όνομα, όστις έψαλλε, αλλ' ήτο μέθυσος, και ότε ήτο μεθυσμένος έψαλλε με κατάνυξιν και με δάκρυα. Ο Παπαδιαμάντης που τον ήξευρε όταν έψαλλε με κατάνυξιν έλεγε: «ο Αλέκος έχει κρασοκατάνυξιν» και πολλάκις τον εδίωκεν εκ της εκκλησίας. Ο παπα-Νικόλας, ως απλούς και άκακος, επειδή κατά τον ίδιον σοφόν παροιμιαστήν: «άκακος ανήρ, παντί πιστεύει», έλεγε: «καλός, καλός ο Αλέκος, έχει κατάνυξιν, έχει φόβον Θεού», και ενίοτε μετά την αγρυπνίαν τω έδιδε και μικράν αμοιβήν. Τούτο υπήρξεν αφορμή εις τον Αλέκο να πλησίαση τον παπα-Νικόλα και να γίνη οικείος του και αχώριστος, αλλ' υπήρξε και αφορμή σκανδάλου εις τινάς αδελφούς και εις εμέ, όστις ήμην νέος 22 - 23 ετών και εγνωρίζαμε τον Αλέκο, τινές δε είπον εις τον παπα-Νικόλα να διώξη τον Αλέκον, διότι ήτο μέθυσος και γίνεται σκάνδαλον εις τους αδελφούς. Αλλ' ο παπα-Νικόλας με την συνήθη απλότητα του, έλεγε: «καλός, καλός ο Αλέκος, αγαπά την εκκλησίαν, ψάλλει καλά». Ως τόσον ο Αλέκος επήρε θάρρος και με τρόπον έβαζε το χέρι και εις την τσέπην του παπα - Νικόλα και του αφαιρούσε τα χρήματα που του έδιδαν οι ευλαβείς χριστιανοί, δια να μνημόνευση τα ονόματα των προσφιλών γονέων, τέκνων, αδελφών και συγγενών των εις τας αγρυπνίας και Λειτουργίας.

Κάποτε ο παπα - Νικόλας είχε εις την τσέπη του αρκετά κέρματα και ο Αλέκος έβαλε το χέρι του και προσεπάθει να τα πάρη όλα. Ο παπα-Νικόλας αντελήφθη τούτο και χωρίς να θυμώση, να τον υβρίση, να τον ελέγξη, ηρκέσθη και τω είπε με πραότητα: «Αλέκο ήσυχα, ήσυχα- ήσυχα Αλέκο». Ο Αλέκος εξηκολούθει αφόβως και εισήρχετο ενίοτε και εις το Άγιον θυσιαστήριον και του αφήρει ό,τι είχε. [...]

Απορίαν και θαυμασμόν μοι προξενεί, όταν αναλογισθώ, ότι ο παπα-Νικόλας επί 15 περίπου ώρας ίστατο άυπνος και όρθιος, καίτοι υπέφερεν από τους πόδας του και είχε και άλλας ασθενείας. Ίστατο όλην την αγρυπνίαν 10-11 ώρας και κατά τα εξημερώματα μετέβαινεν εις την ενορίαν του και συνέχιζε τον Όρθρον και την Λειτουργίαν, άλλας 4-5 ώρας. Δεν θα ήτο δυνατόν να ίσταται τόσος ώρας, εάν δεν είχε υπομονήν μεγάλην. Αλλά και όσον μεγάλην υπομονήν εάν είχε, πάλιν δεν θα εβάσταζε. Τον παπα-Νικόλα άλλη τις ξένη δύναμις τον εβάσταζε: η δύναμις του Θεού, η χάρις του Αγίου Πνεύματος, «η τα ασθενή θεραπεύουσα και τα ελλείποντα αναπληρούσα», η τα αδύνατα δυνατά ποιούσα. Αρμόζει να είπη τις, ότι εν τω π. Νικολάω δεν έζη ο Νικόλαος, αλλά το εν ταις καρδίαις των πραέων αναπαυόμενον Πνεύμα Κυρίου: «εν καρδίαις πραέων αναπαύσεται πνεύμα Κυρίου, καρδία δε ταραχώδης καθέδρα διαβόλου», λέγει ο σοφός Παροιμιαστής.

Ο π. Νικόλαος ουδέποτε εταράχθη, ουδέποτε εθύμωσε, πάντας ηγάπα, υπέρ πάντων ηύχετο. Είχε δε την νοεράν προσευχήν, το χαροποιόν πένθος, το αείρυτον δάκρυον, άτινα τον κατέστησαν πράον και κληρονόμον της γης των πραέων, της Βασιλείας των Ουρανών.

Ας μιμηθώμεν και ημείς, αγαπητοί, κατά το δυνατόν, την ταπείνωσιν του αγίου παπα-Νικόλα, δια να επιβλέψη και εις ημάς ο Κύριος και μας υψώση. Ας μιμηθώμεν την πραότητα αυτού, δια να αναπαυθή και εις τας ιδικάς μας καρδίας το Πνεύμα του Κυρίου, ας μιμηθώμεν την εκείνου υπομονήν, ίνα εν τη υπομονή ημών κτησώμεθα τας ψυχάς ημών, και ούτω κληρονομήσωμεν την Ουράνιον και αιώνιον Βασιλείαν του Θεού. Ης γένοιτο πάντας επιτυχείν, ελέει και οικτιρμοίς, χάριτι και φιλανθρωπία του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ι. Χριστού, και δια πρεσβειών της Πανάχραντου Μητρός Αυτού και πάντων των Αγίων. Αμήν.


Αρχιμ. ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΖΕΡΒΑΚΟΣ
Πηγή περιοδικό ΣΥΝΑΞΗ ΤΕΥΧΟΣ 16 (από το βιβλίο Ο παπα Νικόλας Πλανάς Εκδόσεις «ΑΣΤΗΡ» Αθήνα 1979. )

Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ


Από το βιβλίο: ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
Η έλευση του Αντίχριστου «θα γίνει δια της ενεργείας του Σατανά, με πάσαν δύναμιν και με ψευδή σημεία και τέρατα, και με κάθε είδος απάτης του κακού μεταξύ των ανθρώπων που χάνονται, διότι δεν εδέχθησαν να αγαπήσουν την αλήθεια, ώστε να σωθούν. Δια τούτο ο Θε­ός θα στείλει εις αυτούς ενέργειαν πλάνης, ώστε να πιστεύσουν εις το ψεύδος, δια να κατακριθούν όλοι όσοι δεν επίστεψαν εις την αλήθειαν άλλ' έδειξαν ευχαρίστησιν εις το κακόν» (Β' Θεσ. β' 9-12).
Δεν γίνεται βέβαια άνθρωπος ο Σατανάς για να μιμηθεί την εναν­θρώπηση του Κυρίου, αλλά «γεννάται ένας άνθρωπος από πορνείαν και δέχεται όλην την ενέργειαν του Σατανά. Επειδή δηλαδή ο Θεός προγνωρίζει την διεστραμμένην προαίρεσιν που πρόκειται να έχει, επιτρέπει να κατοικήσει μέσα εις αυτόν ο Διάβολος» (Ιω. Δαμασκ.).
Κατά την αρχή της κυριαρχίας του θα προσποιηθεί αγιότητα, λέγει ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός· όταν όμως κυριαρχήσει, θα καταδιώξει την Εκκλησία, εκδηλώνοντας την πονηρία του. Στην Αποκάλυψη αναφέρε­ται σαν «θηρίο», που παίρνει τη δύναμη και την εξουσία από τον Δρά­κοντα, δέχεται θανάσιμη πληγή, που όμως θεραπεύεται και οι άνθρωποι σ' ολόκληρη τη γη θα προσκυνήσουν τον Δράκοντα και το θηρίο, λέ­γοντας˙ «ποιος είναι όμοιος προς το θηρίο; Ποιος μπορεί να πολεμήσει το θηρίο;» (Αποκ. ιγ' 2-4). «Όποια δηλαδή σχέση έχει ο Χριστός με τον Πατέρα, θα έχει ο Αντίχριστος με τον Σατανά˙ θα λάβει τη δύναμη του Δράκοντος˙ η θανάσιμη πληγή θεραπεύεται, για να αποτελέσει κα­κέκτυπο του Χριστού, που είναι «Αρνίον ως εσφαγμένον» (Αποκ. ε' 6). Όπως η Γραφή αναφέρει για τον Θεό «Τις όμοιος...» (Έξοδ. ιε' II), έτσι θα φωνάζουν οι πιστοί τού Αντίχριστου· «τις όμοιος τω θηρίω...!».
Σε άλλο σημείο η Αποκάλυψη μιλάει για θηρίο που είχε «δύο κέρατα σαν τού αρνίου, αλλά μιλούσε σαν δράκος. Και εκτελεί όλην την εξουσίαν του πρώτου θηρίου ενώπιόν του, και κάνει την γην και τους κατοίκους της να προσκυνήσουν το θηρίον το πρώτον, τού οποίου η θανάσιμη πληγή εθεραπεύθη. Και κάνει σημεία μεγάλα, ώστε και φωτιά ακόμη να κατεβάζη από τον ουρανόν εις την γην εμπρός εις τους ανθρώπους. Και παραπλανά τους κατοίκους της γης με τα σημεία που του επετράπη να κάνη εμπρός εις το θηρίον, και λέγει εις τους κατοί­κους της γης να κάνουν εικόνα εις το θηρίον, το οποίον είχε την πληγήν από μαχαίρι και όμως έζησε».
«Και του επετράπη να δώση πνοήν εις την εικόνα του θηρίου, ώστε να μιλήση η εικόνα του θηρίου και να ενεργήση, ώστε όσοι δεν θα προ­σκυνούσαν την εικόνα του θηρίου να σκοτωθούν. Και υποχρέωσε όλους, τους μικρούς και τους μεγάλους, πλουσίους και πτωχούς, ελευ­θέρους και δούλους, να έχουν το χάραγμα εις το δεξί τους χέρι η εις το μέτωπόν τους, ώστε να μη μπορή κανείς να αγοράση ή να πωλήση πα­ρά εκείνος που είχε το χάραγμα, δηλαδή το όνομα του θηρίου ή τον αριθμόν του ονόματος αυτού» (Αποκ. ιγ' 11-17).
Όπως ο Χριστός είχε Πρόδρομο, που κήρυττε κήρυγμα μετανοίας, ώστε να δεχθούν οι άνθρωποι τον ερχόμενο Κύριο, έτσι και ο Αντί­χριστος θα έχει πρόδρομο, τον ψευδοπροφήτη. Θα εξαναγκάζει τον κό­σμο που δεν δέχθηκε την εξουσία του Κυρίου και δεν πήρε τη σφραγί­δα του Θεού, να προσκυνήσει την Διαβολική Τριάδα και την εικόνα της, δηλαδή τον Δράκοντα, το θηρίο και τον ψευδοπροφήτη (Αποκ. ιστ' 13, ιθ' 20. κ' 10). Ο Αντίχριστος και τα όργανά του δεν θα διστάσουν να χρησιμοποιήσουν κάθε μέσο για να παραπλανήσουν τους ανθρώπους· ψεύδος, απάτη, βία.
Ο απόστολος Παύλος χαρακτηρίζει τον Αντίχριστο «άνθρωπο της αμαρτίας»· είναι «ο Υιός της απωλείας, ο οποίος επαναστατεί και σηκώ­νει το κεφάλι εναντίον κάθε όντος που λέγεται Θεός η λατρεύεται, ώστε να καθήση σαν Θεός εις τον ναόν του Θεού με την αξίωσιν ότι είναι αυτός Θεός» (Β' Θεσ. β' 1-4).
Ο Εφραίμ ο Σύρος αναφέρει για το πρόσωπο του Αντίχριστου, ότι «γεννάται μεν ακριβώς εκ κόρης μιαράς, αλλά δεν σαρκούται τοιουτο­τρόπως. Θα είναι ταπεινός, ήσυχος, θα μισή την αδικίαν, θα αποστρέ­φεται τα είδωλα, θα προτιμά την ευσέβειαν, αγαθός, φιλόπτωχος, ευειδής καθ' υπερβολήν, ευκατάστατος, ιλαρός εις όλους, θα τιμά πολύ το γένος των Ιουδαίων, διότι αυτοί προσμένουσι την έλευσιν εκείνου. Με­ταξύ δε πάντων τούτων θα εκτελή σημεία και τέρατα, φόβητρα με πολ­λήν εξουσίαν, θα προσπαθή δολίως να αρέση εις όλους, δια να αγαπηθή ταχέως από πολλούς, δεν θα λάβη δώρα, δεν θα λαλήση μεθ' ημών, θα φαίνηται κατηφής, θα εξαπατά τον κόσμον υπό το πρόσχημα της ευταξίας, έως ου βασιλεύση».
«Έπειτα υψούται η καρδία του και θα εμέση ο Δράκων την πικρότητά του. Ταράσσων δε την οικουμένην κινεί τα πέρατα και μιαίνει τας ψυχάς. Όχι πλέον ως ευλαβής, αλλά πολύ αυστηρός εις όλα˙ απότομος, οργίλος, θυμώδης, ακατάστατος, φοβερός, αηδής, μισητός, βδελυκτός, ανήμερος, αλάστωρ, αναιδής και προσπαθών να εμβάλη εις τον βόθρον της ασεβείας όλον το ανθρώπινον γένος».
Ο προφήτης Δανιήλ μιλάει για «μικρόν κέρας», που κάνει πόλεμο εναντίον των αγίων και προς στιγμή τους νικά και λαλεί βλάσφημα ενα­ντίον του Θεού· θα αλλάξει νόμους και ήθη, θα ανατρέψει δηλαδή τους θείους και τους ανθρώπινους νόμους· θα είναι «βασιλέας» αδιάντροπος και ραδιούργος και «θα ευοδούται και θα επιτυγχάνει και θα καταστρέ­φει ισχυρούς και τον λαόν τον άγιον... θα μεγαλυνθεί ο δόλος εις τα χέρια του και με δόλο θα καταστρέφει πολλούς και θα σταθεί εις τα ερείπια πολλών και θα τους συντρίψει σαν αυγά» (Δαν. ζ' 8.21.25. η' 23-25).
Η Αποκάλυψη λέγει πως του δόθηκε «στόμα που λαλούσε υπερή­φανα και βλάσφημα πράγματα και του δόθηκε εξουσία να κάνει πόλεμο σαράντα δύο μήνες. Και άνοιξε το στόμα του δια βλασφημίαν κατά του Θεού, να βλασφημήσει το όνομά του και την σκηνή του και εκείνους που κατοικούν εις τον ουρανόν. Του επετράπη επίσης να κάνει πόλεμο εναντίον των αγίων και να τους νικήσει και του δόθηκε εξουσία πάνω σε κάθε φυλή και λαόν, γλώσσα και έθνος. Και θα τον προσκυνήσουν όλοι οι κάτοικοι της γης, των οποίων το όνομα δεν έχει γραφεί από τον καιρό της δημιουργίας τού κόσμου εις το βιβλίο της ζωής τού Αρνίου που έχει σφαγεί. Οποίος έχει αυτιά ας ακούσει» (Αποκ. ιγ' 5-9).
Πάνω από το «θηρίο» με τα βλάσφημα ονόματα, κάθεται η «πόρνη» (Αποκ. ιζ' 3). Είναι η «Βαβυλώνα», το σύμβολο κάθε αντίχριστου Αρχής (Αποκ. ιζ' 16-18). Θα έχει, λέγει, «ποτήριον χρυσούν εν τη χειρί αυτής γέμον βδελυγμάτων και τα ακάθαρτα της πονηρίας αυτής, και επί το μέτωπον αυτής όνομα γεγραμμένον μυστήριον, Βαβυλών η με­γάλη, η μήτηρ των πορνών και των βδελυγμάτων της γης». Και είδα, συ­νεχίζει ο Ιωάννης, τη γυναίκα, «μεθύουσαν εκ του αίματος των αγίων και εκ του αίματος των μαρτύρων Ιησού. Και εθαύμασα ιδών αυτήν θαύμα μέγα» (Αποκ. ιζ' 4-6).
Όλες οι εικόνες είναι συμβολικές και επιδέχονται διάφορες ερμηνείες. «Οποίος έχει αυτιά ας ακούσει», υπογραμμίζει η Αποκάλυψη αναφερόμενη στο πρόσωπο του Αντίχριστου (Αποκ. γ' 9). Για την «προσωπικότητα» της Βαβυλώνος σημειώνει: «το όνομα της είναι μύστηριον, Βαβυλών η μεγάλη».
Δεν πρέπει λοιπόν να αγγίζουμε τα θέματα αυτά με σαρκικές αισθή­σεις. Πρέπει με ταπείνωση να ανοίγουμε τα πνευματικά μας αυτιά, για να ακούμε αυτό που το Πνεύμα το Άγιο λέγει (Αποκ. β' 7. 11.17.29. γ' 6.13.22). «Ωδε η σοφία εστίν ο έχων νουν ψηφισάτω τον αριθμόν του θηρίου- ο αριθμός γαρ ανθρώπου εστί· και ο αριθμός αυτού χξστ'« (Αποκ. ιγ' 18). Δεν υπάρχει, λοιπόν, καμία αμφιβολία πως ο αριθμός του Αντίχριστου, που προσδιορίζει την προσωπικότητα του δεν είναι δυνατόν να καθοριστεί από άνθρωπο με φυσικό «νου»· μόνο εν «Σο­φία», δηλαδή με τον «νουν Χριστού» (Α' Κορ. β' 6) προσδιορίζεται. Σε κάθε περίπτωση όμως η προβολή του αριθμού 666 στις ημέρες μας απο­τελεί χωρίς αμφιβολία αντίχριστο πρόκληση του θρησκευτικού συναι­σθήματος, και επέμβαση στη θρησκευτική συνείδηση ελευθέρων πο­λιτών, ανεπίτρεπτη για ελεύθερη και δημοκρατική χώρα.
Μήπως υπάρχουν άλλες πληροφορίες για το πρόσωπο τού Αντίχρι­στου;
Με βάση την προφητεία της Γενέσεως μθ' 16-18 και του Δευτερ. λγ' 22, μερικοί συμπεραίνουν πως ο Αντίχριστος θα είναι απόγονος της φυλής του Δαν, που σαν λέων θα ορμήσει από τη «Βασάν» και σαν φί­δι θα παραμονεύει στο δρόμο να δαγκώσει την πτέρνα του άλογου, για να ρίξει τον αναβάτη. Είναι ενδιαφέρον να σημειώσουμε ακόμη πως από τη φυλή του Δαν δεν θα υπάρξουν «κεχρισμένοι», δηλαδή απόγονοι που θα έχουν την σφραγίδα του Θεού (Αποκ. ζ' 4-8).
Σχολιάζοντας το ότι ο Αντίχριστος θα καθήσει «εις τον ναόν του θεού», ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός λέγει πως πρόκειται για τον Ιουδαϊ­κό ναό και πως ο Αντίχριστος θα έλθει στους Ιουδαίους, όχι εξ ονό­ματος του Χριστού- δι αυτό και λέγεται Αντίχριστος.
Όταν το ευαγγέλιο κηρυχθεί σε όλα τα έθνη (Ματθ. κδ' 14), τότε ο Θεός θα στραφεί προς τους Ιουδαίους και θα τους δοκιμάσει, σύμφω­να με την προφητεία: «Εγώ ήλθον εν τω ονόματι του Πατρός μου και ου λαμβάνετε με˙ έρχεται άλλος εν τω ονόματι τω ιδίω, κακείνον λήψεσθε» (Ιω. ε' 43). «Διότι δεν εδέχθησαν να αγαπήσουν την αλήθειαν ώστε να σωθούν. Δια τούτο ο Θεός θα στείλη εις αυτούς μίαν ενέργει­αν πλάνης, ώστε να πιστεύσουν εις το ψεύδος, δια να κατακριθούν όλοι όσοι δεν επίστευσαν εις την αλήθειαν άλλ' έδειξαν ευχαρίστησιν εις το κακόν» (Β' θεσσ β' 10-12).
Η «μεγάλη θλίψη»
Ο προφήτης Δανιήλ λέγει πως «επί το Ιερόν» θα στέκεται το «βδέλυγμα των ερημώσεων» (Δαν. θ' 27, βι' 11). Όταν αυτό γίνει φανερό, θα κηρυχθεί φοβερός διωγμός- θα είναι η θλίψη η μεγάλη, που τέτοια δεν έγινε, ούτε θα γίνει ποτέ άλλοτε (Δαν. ιβ' 1 Ματθ. κδ' 15-21). Αυτή η επίθεση των δυνάμεων του Αντίχριστου που θα κορυφωθεί πριν από τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού εκφράζεται με το όνομα του Γωγ του Μαγώγ, που ήταν άγριος βασιλιάς αγρίου έθνους και αποτελεί σύμβο­λο βαρβαρότητος (Αποκ. κ' 7-9. Ματθ. κδ' 9, Λουκ. κα' 12-17).
Ο διωγμός δεν θα στρέφεται μόνον εναντίον των Ιουδαίων, που δεν θα προσκυνήσουν τον Αντίχριστο, αλλά και εναντίον της Εκκλη­σίας και εναντίον των πιστών, για να αποδειχθεί η «υπομονή των αγίων» (Αποκ. ιδ' 12-13). Όμως καμμία αντίχριστη δύναμη δεν θα μπορέσει να καταλύσει την Εκκλησία (Ματθ. ιστ' 18), γιατί ο Χριστός είναι μαζί με τους πιστούς (Ματθ. κη' 20) και δεν τους εγκατέλειψε ορφανούς (Ιω. ιδ' 18).
Η Εκκλησία θα βρει προστασία σε ασφαλές μέρος, που θα οδηγη­θεί με τις δύο πτέρυγες του «αετού» (Αποκ. ιβ' 13), δηλαδή με την πί­στη στον Χριστό, που απλώνει τα χέρια του σαν πτέρυγες πάνω στο σταυρό, σκεπάζοντας τους πιστούς σαν «όρνις τους νεοσσούς» (Ματθ. κγ' 37. Μαλαχ. δ' 2), σχολιάζει ο Ιππόλυτος (Περί Χριστού και «Αντί­χριστου, ΒΕΠ 6, 219).
«Αγαπά Κύριος τας πύλας Σιών υπέρ πάντα τα σκηνώματα Ιακώβ», λέγει ο Δαυίδ (Ψαλμ. πστ'/πζ' 2) αναφερόμενος στην αγάπη του Χρι­στού προς την Εκκλησία (Εφεσ. ε' 25), την «παρεμβολήν των αγίων και την πόλιν την ηγαπημένην» (Αποκ. κ' 9). Ο Θεός έχει μετρήσει ακόμη και τις τρίχες της κεφαλής των πιστών (Ματθ. Γ 3, Λουκ. ιβ' 7), γι αυτό και ο Κύριος, μιλώντας για τους φρικτούς διωγμούς πριν από τη Δευτέρα Παρουσία Του λέγει: θα θανατώσουν μερικούς από σάς και θα σάς μισούν όλοι εξ αιτίας του ονόματος μου, αλλά «δεν θα χαθή ούτε μία τρίχα από το κεφάλι σας- με την υπομονήν θα κερδίσετε την ζωήν σας» (Λουκ. κα' 17-19).
Ο Αντίχριστος θα καταπατεί την εξωτερική αυλή του «ναού», ενώ «το θυσιαστήριο» και «εκείνοι που προσκυνούν εκεί» είναι μετρημένοι με εντολή του Θεού (Αποκ. ια' 1-2). «Και είδον άλλον άγγελον ισχυρόν καταβαίνοντα εκ του ουρανού, περιβεβλημένον νεφέλην, και η Τρις (το ουράνιο τόξο) επί της κεφαλής αυτού και το πρόσωπον αυτού ως ο ήλιος, και οι πόδες αυτού ως στύλοι πυρός, και έχων εν τη χειρί αυτού βιβλίον ανεωγμένον, και έθηκε τον πόδα αυτού τον δεξιόν επί της θα­λάσσης, τον δε ευώνυμον επί της γης...». (Αποκ. Γ 1-3).
Οι πιστοί, λοιπόν, είναι μετρημένοι από τον Θεό και αποτελούν ιδιο­κτησία του˙ στη «γη» τους πατάει το πόδι του ισχυρού αγγέλου του Θεού. Είναι οι «εσφραγισμένοι» (Αποκ. ζ' 1-3) και βρίσκονται επάνω στο «όρος Σιών» μαζί με το «Αρνίον»· στα μέτωπά τους δεν έχουν το χάραγμα του θηρίου, αλλά «το όνομα του Αρνίου και το όνομα του Πα­τρός Αυτού» (Αποκ. ιδ' 1-2). Οι δυνάμεις του Αντίχριστου μπορούν να βλάψουν μόνο τους ανθρώπους «οίτινες ουκ έχουσι την σφραγίδα του Θεού έπί των μετώπων αυτών» (Αποκ. θ' 4).
Το γένος των χριστιανών λοιπόν («η γενεά αύτη») δεν θα διακοπεί από κανένα διωγμό, ούτε από τους λιμούς, ούτε από τους σεισμούς, ούτε από τους ψευδοχρίστους, ψευδοπροφήτες, από τις αιρέσεις που θα διαδίδονται στην «εξωτερική πύλη του ναού», ούτε από κανένα από εκείνα τα «σημεία», που περιγράφονται στο άγιο ευαγγέλιο (Ματθ. κδ' 34, πρβλ. κγ'/κδ' 6).
Η δράση του Αντίχριστου θα είναι χρονικά περιορισμένη. «Και δυ­ναμώσει διαθήκην πολλοίς, εβδομάς μία˙ και εν τω ημίσει της εβδομά­δος αρθήσεταί μου θυσία και σπονδή, και επί το ιερόν βδέλυγμα των ερημώσεων, και έως της συντέλειας καιρού συντέλεια δοθήσεται επί την ερήμωσιν», λέγει ο προφήτης (Δαν. θ' 27).
Ο χρόνος του Αντίχριστου περιορίζεται λοιπόν σε «μία εβδομάδα» και από αυτή το μισό διάστημα θα κηρυχθεί ο διωγμός. «Έως καιρού και καιρόν και ήμισυ καιρού», αναφέρεται σε άλλο σημείο (Δαν. ιβ' 7. Αποκ. ιβ' 12) η «σαράντα δύο μήνες» (Αποκ. ια' 2). Η σύντμηση του χρόνου του Αντίχριστου θα γίνει για χάρη των εκλεκτών, λέγει ο Κύ­ριος (Ματθ. κδ' 22).
Σ' αυτό το χρόνο θα παρουσιασθούν οι «δύο μάρτυρες» τού Κυρίου, που θα προφητεύσουν «ημέρας χιλίας διακοσίας εξήκοντα» ντυμένοι με σάκκους· θα κηρύττουν με μεγάλη εξουσία και κανένας δεν θα μπορέ­σει να τους βλάψει (Αποκ. ια' 3-6).
Όμως όταν τελειώσουν τη μαρτυρία τους, ο Αντίχριστος, που θα στήσει στο μεταξύ το «βδέλυγμα της ερημώσεως» στο ναό, θα τους θα­νατώσει και τα πτώματα τους άταφα επί «τρεις και μισή ημέρες» για χλευ­ασμό από μέρους των πιστών τού Αντίχριστου. Όμως μετά το διάστη­μα αυτό θα παρέλθει ο καιρός, και «συντέλεια δοθήσεται επί την ερή­μωσιν» (Δαν. θ' 27). Τότε οι δύο «μάρτυρες» θα αναστηθούν (Αποκ. ια' 7-14).
Το κήρυγμα των δύο προφητών θα είναι η μετάνοια· γι' αυτό και είναι ντυμένοι με σάκκους. Χαρακτηρίζονται σαν «ελαίαι», γιατί θα οδηγήσουν πολλούς σε σωτηρία˙ «λυχνίαι», γιατί θα φωτίζουν τους ανθρώπους. Οι Πατέρες της Εκκλησίας λέγουν πώς οι δύο προφήτες θα είναι ο Ενώχ και ο Ηλίας ο Θεσβίτης. Η Γραφή μας πληροφορεί πως ο Ενώχ ευαρέστησε τον Θεό και ο Κύριος τον «μετέθεσε» (Γεν. ε' 24) και πως ο Ηλίας «ανελήφθη εις τον ουρανόν» (Δ/Β Βασιλ. β' 11). Αυτοί λοιπόν οι δύο προφήτες θα επανέλθουν για να κηρύξουν στον Ισραήλ πριν από την επάνοδο του Χριστού και να αποθάνουν κι αυτοί φυσικό θάνατο (ψαλμ. πη' 49/ πθ' 48) πριν από την ανάσταση, με την παρου­σία του Κυρίου.
Η άποψη αυτή στηρίζεται και στο Μαλαχ. δ' 4, που λέγει πως θα αποσταλεί ο Ηλίας ο Θεσβίτης «πριν η ελθείν την ημέραν του Κυρίου την μεγάλην και επιφανή, ος αποκαταστήσει καρδίαν πατρός προς Υιόν...» (δηλαδή τη συναγωγή των Εβραίων στον Κύριο Ιησού και στο κήρυγμα των αποστόλων). Μετά το «πλήρωμα των καιρών των εθνών» (Λουκ. κα' 24), όπως μας πληροφορεί ο απόστολος Παύλος, θα ακο­λουθήσει η επιστροφή της χάρης στο Ισραήλ. Ο Ισραήλ δεν «εσκόνταυσε» για να πέσει τελειωτικά. Με το αμάρτημά του ήλθε η σωτηρία στα έθνη, γιατί προς τα έθνη εστράφη πλέον το κήρυγμα (Πράξ. ιγ' 46. ιη' 6. κβ' 18-21) και ο Ισραήλ παρακινήθηκε σε ζηλοτυπία. «Ει δε το παράπτωμα αυτών πλούτος κόσμου και το ήττημα αυτών πλούτος εθνών, πόσω μάλλον το πλήρωμα αυτών;» (Ρωμ. ια' 11-12).

Το αμάρτημα της κατακρίσεως, μια διδακτική ιστορία από το Γεροντικό


Κάποτε είχε πάει ένας κοσμικός στην Σκήτη των Καυσοκαλυβίων , για να γίνη Μοναχός. Οι Πατέρες όμως της Σκήτης δεν τον δέχονταν, γιατί, εκτός που τήταν ράθυμος και αμελής, ήταν και πολύ σκανδαλοποιός και δημιουργούσε συνέχεια θέματα. Επειδή εκείνος αναπαυόνταν στην Σκήτη, παρακάλασε τους Πατέρες να τον αφήσουν να μένη ως λαϊκός και να εργάζεται καμιά φορά.
Έτσι λοιπόν πέρασε την ζωή του με ραθυμία και αμέσως μέχρι την ώρα του θανάτου του που έπεσε πιά στο κρεβάτι και ψυχοραγούσε. Οι Πατέρες όμως του συμπαραστέκονταν και βρίσκονταν συνέχεια κοντά του.
Μια μέρα ο ετοιμοθάνατος είχε έρθει σε έκσταση και έκανε νοήματα. Οι Πατέρες απορούσαν τι να συμβαίνη ! Όταν συνήλθε τους διηγήθηκε το εξής φοβερό:
Είδα τον Αρχάγγελο Μιχαήλ μ' ένα χαρτί στα χέρια του, που είχε όλες τις αμαρτίες μου, και μου είπε:
«Βλέπεις, αυτά εδώ τα έκανες όλα , γι' αυτόν ετοιμάσου να πας στην κόλαση»
Τότε εγώ του λέω:
«Για κοίταξε, ανάμεσα σ' αυτά τα αμαρτήματα, υπάρχει το αμάρτημα της κατακρίσεως»
Ψάχνει ο Αρχάγγελος και μου λέει :
«Όχι , δεν υπάρχει»
«Οπότε, του λέω, δεν πρέπει να πάω στην κόλαση, σύμφωνα με αυτό που είπε ο Κύριος . «Μη κρίνετε και ου μη κριθήτε»
Τότε ο Αρχάγγελος Μιχαήλ έσχισε το χαρτί με τα αμαρτήματά μου. Έτσι, Πατέρες μου, θα πάω στον Παράδεισο . Όταν μου είχατε πει ότι δεν κάνω για Μοναχός στην Σκήτη και εργαζόμουν ως λαϊκός και εκκλησιαζόμουν στον Κυριακό τις εορτές, είχα ακούσει τα λόγια του Ευαγγελίου «Μη κρίνετε , ίνα μη κριθήτε» και είπα : «Ταλαίπωρε , τουλάχιστον αυτό να εφαρμόσης», και αυτό με έσωσε δίχως άλλον κόπο»
Μόλις τελείωσε αυτά τα λόγια, παρέδωσε την ψυχή του στον Αρχάγγελο Μιχαήλ.

Ο Τρίτος Ναός και ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος


Οι Μουσουλμάνοι στο Ισραήλ γνωρίζουν ότι έρχεται ο Τρίος Ναός και μαζί με αυτόν ο Πόλεμος
Άρθρο του Aviel Schneider στο‘Israel Today’

Οι Μουσουλμάνοι στο Ισραήλ φαίνεται να παίρνουν πολύ πιο σοβαρά την πιθανή κατασκευή του τρίτου Ναού στην Ιερουσαλήμ, από ό, τι οι Εβραίοι.
Το θέμα που έχει γίνει πλεόν «καυτό» αφορά την ανασυγκρότηση της Συναγωγής Hurva στην εβραϊκή συνοικία της Παλιάς Πόλης, την οποία Ισραηλινοί Άραβες και Παλαιστίνιοι είδαν ως ένα ‘σημάδι’ ότι οι Εβραίοι σχεδιάζουν την ανοικοδόμηση του Ναού. (Για την Hurva.

--Σύμφωνα με την παράδοση, ο Ραββίνος του 18ου αιώνα, Vilna Gaon, «προφήτευσε» ότι όταν η Συναγωγή Hurva στην Ιερουσαλήμ, η οποία χτίστηκε στις ημέρες του, θα καταστρεφόταν και θα ξαναχτιζόταν δύο φορές, κατά την χρονική στιγμή που θα ήταν και πάλι έτοιμη για τρίτη φορά, η ανοικοδόμηση του Τρίτου Ναού στην Ιερουσαλήμ θα ξεκινούσε. Στις 15 Μαρτίου 2010, άρχισε επίσημα η ανακατασκευή της Συναγωγής ου Hurva.

Μουσουλμάνοι πολιτικοί και κληρικοί εκδίδουν τρομερές προειδοποιήσεις: «Σώστε την Ιερουσαλήμ από την εβραϊκή απειλή!" "Σώστε το Τζαμί του Al Aksa από την καταστροφή!" "Η κατασκευή του τρίτου Ναού είναι μια Εβραϊκή συνωμοσία για τον έλεγχο του κόσμου!" Κατά την άποψή τους, ο τρίτος Ναός είναι μια συνταγή για το Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το Όρος του Ναού είναι το κεντρικό σημείο της ισραηλο-παλαιστινιακής σύγκρουσης. Δεδομένου ότι η περιοχή των βιβλικών ναών (εννοεί, προφανώς, τον 1ο και τον 2ο ναό) είναι ο ιερότερος χώρος του Ιουδαϊσμού ενώ και οι Μουσουλμάνοι ισχυρίζονται ότι αποτελεί τον τρίτο ιερότερο τόπο του Ισλάμ. Αντιπροσωπεύει τη σύγκρουση μεταξύ δύο ‘αποκαλυπτικών βιβλίων’, της Βίβλου και του Κορανίου, καθώς και μεταξύ του Εβραϊκού και του μουσουλμανικού εθνικισμού.

Για να αναλυθεί αυτή η "σύγκρουση πολιτισμών", το ‘Israel Today’ διεξάγει μια σειρά συνεντεύξεων με Ισραηλινούς Εβραίους και Άραβες.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

ΠΩΣ ΜΑΣ ΕΞΑΠΑΤΟΥΝ ΟΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΒΟΛΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΜΕΛΕΙΑ- ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ


Αναβολή Αμέλεια Μια θαυμαστή αποκάλυψη

Στο μοναστήρι του μάρτυρος Κωνσταντίνου Μπρινκοβεάνου ο γέροντας Αρσένιος φωτίσθηκε από την χάρι του Αγίου Πνεύματος καί προικίσθηκε με το χάρισμα της προοράσεως. Μόνον εάν σε αντίκριζε, αισθανόσουν ότι έμπαινε στα βάθη της ψυχής σου σαν το ηλεκτρικό ρεύμα. Σε καθήλωνε καί σου απεκάλυπτε τους λογισμούς σου, τίς αμαρτίες καί τα έργα πού είχες κάνει. Δηλαδή γνώριζε όλη την ζωή σου καί σε καλούσε με το όνομα σου.
Καί τώρα να εξιστορήσουμε μερικά από τα θαυμαστά έργα του (θα μπορούσα να τα ονομάσω θαύματα), δια των οποίων ό Θεός απεκάλυψε σε πολλούς ευλαβείς Χριστιανούς ότι ό π. Αρσένιος ήτο προφήτης των ημερών μας.
Άφ' ότου χειροτονήθηκε Ιερεύς καί έλαβε καί την ευλογία να εξομολογεί, συχνά στην εξομολόγηση έλεγε στους ανθρώπους πού έρχονταν τα ανεξομολόγητα αμαρτήματα τους (τα όποια αυτοί τα έκρυβαν ή τα ξεχνούσαν) καί μόνο σε μερικούς έδινε την ευλογία να κοινωνήσουν των Άχραντων Μυστηρίων. Είχε το χάρισμα από τον Θεό ό π. Αρσένιος καί έβλεπε την εσωτερική κατάσταση των ανθρώπων κι αυτά πού είχαν κάνει στη ζωή τους καί αυτά πού θα τους συμβούν.
Βλέποντας όμως ό Πατήρ ότι πολλοί άπ' αυτούς, πού εξομολογούντο δεν άλλαζαν τον τρόπο της ζωής τους, αλλά συνέχιζαν με τίς κακές επιθυμίες τους καί τα αμαρτήματα τους καί γνωρίζοντας ότι θα είναι εγγυητής για τη σωτηρία των ψυχών τους στη Μέλλουσα Κρίση, παρεκάλεσε τον Θεό να του αποκαλύψει για ποια αιτία οί άνθρωποι δεν αφήνουν τίς αμαρτίες τους.


Καί μία ήμερα, καθήμενος σ' ένα κάθισμα στον κήπο του μοναστηριού καί κοιτάζοντας προς το βουνό, βλέπει ότι εμφανίσθηκε στην κορυφή του βουνού ένα μεγάλο σύννεφο, μαύρο καί σκοτεινό καί μέσα σ' αυτό ακουγόταν φασαρία καί πολύς θόρυβος. Αντικρίζοντας με περισσότερη προσοχή, παρατήρησε ότι ξαφνικά το σύννεφο χωρίσθηκε σε δύο μέρη καί στο μέσον του σύννεφου φάνηκε ή κορυφή του βουνού, όπου υπήρχε βασιλικός θρόνος περικυκλωμένος από φωτιά καί ό σατανάς να κάθεται εκεί έχοντας γύρω του πολλούς δαίμονες. Άκουσε τότε ό π. Αρσένιος τον Εωσφόρο να λέγει στους δαίμονες:
-Ποιος από εσάς είναι επιτήδειος να εύρει ένα πονηρό λογισμό τον όποιον να ψιθυρίσουμε στον νου των ανθρώπων για να τους ελκύσου με προς το μέρος μας κι έτσι να κερδίσουμε πολλές ψυχές, να κάνουμε μία βασιλεία μεγαλύτερη από εκείνη του Θεού, διότι λίγος καιρός ακόμη μας έμεινε;
Τότε εμφανίζεται ένας διάβολος. Προσκύνησε τον αρχηγό του μέχρι του εδάφους καί του είπε:
-Έξοχε του σκότους αρχηγέ βρήκα κατάλληλο να ψιθυρίσω στους ανθρώπους τον λογισμό ότι δεν υπάρχει Θεός.
Τότε ό αρχισατανάς του είπε: Δεν είναι πολύ καλή αυτή ή πονηριά σου, διότι μπορούμε να κερδίσουμε περισσότερους με άλλο τρόπο. "Ας έλθει κάποιος άλλος.
Ήλθε ό δεύτερος καί του είπε:
-Έξοχε του σκότους αρχηγέ, εγώ προτείνω, να τους αφήσουμε να πιστεύουν στον Θεό, αλλά να τους ψιθυρίσουμε ότι δεν υπάρχει ούτε παράδεισος ούτε κόλασης καί ότι ή ζωή αυτή υπάρχει μόνο μέχρι του τάφου.
Ό αρχισατανάς, μετά από αρκετή περίσκεψη του είπε:
Ούτε μ' αυτή την πονηρή σκέψη θα ημπορέσουμε να κερδίσουμε πάρα πολλούς, διότι ό Χριστός, όταν ανυψώθηκε στους ουρανούς, είπε στους μαθητές Του: «Εν τη οικία του Πατρός μου μοναί πολλοί εισι... καί εάν πορευθώ καί ετοιμάσω υμίν τόπον, πάλιν έρχομαι καί παραλήψομαι υμάς προς έμαυτόν...» (Ίωάν. ιδ' 2-3). Ακόμη είναι αρκετά φυτεμένη αυτή ή πίστης στο νου των ανθρώπων ότι υπάρχει Θεός καί Αυτός θα τους ανταμείψει κατά τα έργα τους. Λοιπόν, ας έλθει άλλος.
Έρχεται ό τρίτος καί λέγει, αφού πρώτα τον προσκύνησε μέχρι του εδάφους:
- Έξοχε του σκότους αρχηγέ, εγώ προτείνω καλύτερα να επαινούμε τους ανθρώπους για την πίστη τους στον Θεό, στην ύπαρξη του παραδείσου καί της κολάσεως, στην τελική Κρίση, αλλά ταυτόχρονα, χωρίς διακοπές να τους ψιθυρίζουμε: «Μη βιάζεστε να μετανοήσετε. Άφετε αυτό το έργο στα γεράματα σας, διότι ό θάνατος θ' αργήσει. Τώρα να χαίρεσθε τίς απολαύσεις της ζωής, να ικανοποιείτε όλες τίς σαρκικές σας επιθυμίες, διότι έχετε αρκετό χρόνο μπροστά σας»! Καί κάνοντας εμείς τα δελεαστικά μαγικά μας έργα, δεν θα καταλαβαίνουν αυτοί πότε περνάει ό καιρός καί έρχεται το τέλος τους. Ό θάνατος θα έρχεται ξαφνικά καί θα τους ευρίσκει απροετοίμαστους καί τότε αυτοί θα είναι για πάντα δικοί μας.
Τότε ό άρχισατανάς κούνησε το κεφάλι του ικανοποιητικά. Γρύλισε από μια διαβολική χαρά καί με μία βιαστική λαχτάρα τους είπε:
- Πηγαίνετε καί κάνετε, όπως ακούσατε από τον συνάδελφο σας!
Έτσι, μόνο τυπικά καί για τα μάτια του κόσμου εκπληρώνουν οί άνθρωποι τα χριστιανικά τους καθήκοντα, έφ' όσον σε κάθε στιγμή οι πονηροί δαίμονες τους ψιθυρίζουν δελεαστικά για τίς απολαύσεις αυτού του κόσμου καί οί άνθρωποι υπακούουν. Δεν αλλάζουν την τακτική τους καί συνεχίζουν να ικανοποιούν τίς επιθυμίες τους καί τίς αμαρτίες τους, περιφρονώντας τίς πατρικές συμβουλές καί την αληθινή μετάνοια, έστω καί στα γεράματα τους.


http://hristospanagia.blogspot.com/2010/05/blog-post_8402.html

TI EINAI KAI TI KANEI TO ΜΙΚΡΟΤΣΙΠ

Λίγο πριν τους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας ακούσαμε από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ότι είναι υποχρεωτικό σε όλους τους ιδιοκτήτες κατοικίδιων σκύλων, να «εμφυτεύσουν» στα κατοικίδια ζώα τους ένα μικροτσίπ κάτω από το δέρμα του ζώου. Αυτή η είδηση πέρασε στα «ψιλά» όπως λέγετε. Για το τι είναι αυτό το μικροτσίπ όμως ελάχιστα φρόντισαν να πληροφορήσουν τους πολίτες.
Ποια είναι η χρησιμότητα και ποιος ο λόγος ύπαρξης του νέου επιτεύγματος της βιομετρικής τεχνολογίας όπως ονομάζετε η κατηγόρια που ανήκει το Veri Chip; Αυτή είναι και η ονομασία του εμφυτεύσιμου κάτω από το δέρμα μικροτσίπ. Ας μη φαντασθεί κανείς ότι το τσιπάκι αυτό κατασκευάσθηκε από την Applied digital solutions για τα κατοικίδια ζώα.
>Και υποχρέωσε όλους, μικρούς και μεγάλους, πλούσιους και πτωχούς, ελεύθερους και δούλους, να έχουν ένα χάραγμα εις το δεξί τους χέρι ή εις το μέτωπόν τους, ώστε να μην μπορεί κανείς να αγοράσει ή να πωλήσει παρά εκείνος που θα έχει το χάραγμα, το όνομα του θηρίου ή τον αριθμό του ονόματος του. (Αποκάλυψη 13:16,17)… Όποιος προσκυνεί το θηρίο και την εικόνα του και λαμβάνει χάραγμα εις το μέτωπό του ή εις το χέρι του, θα πιει και αυτός από το κρασί του θυμού του Θεού που, ανόθευτο, περιέχεται εις το ποτήρι της οργής Του, και θα βασανισθεί με φωτιά και θειάφι εμπρός εις τους άγιους αγγέλους και εμπρός εις το Αρνίον. Και ο καπνός του βασανισμού των θα ανεβαίνει εις αιώνας αιώνων και δεν θα έχουν ανάπαυσιν ημέρα και νύκτα όσοι προσκυνούν το θηρίον και την εικόνα του και όποιος λαμβάνει το χάραγμα του ονόματός του. Εδώ θα φανεί η υπομονή των αγίων οι οποίοι τηρούν τας εντολάς του Θεού και την πίστιν εις τον Ιησού. (Αποκάλυψη 14:9-12)
Το VeriChip κατασκευάστηκε από το παράρτημα της Applied digital, με την επωνυμία Digital Angel. Από το πρόγραμμα αυτό γεννήθηκε το VeriChip. Είναι ένας μικροπομπός (μικροτσίπ), του οποίου η εφαρμογή γίνετε ΜΟΝΟ υποδόρια δηλαδή κάτω από το δέρμα. Μέχρι πριν λίγο καιρό χρησιμοποιούταν μόνο σε ζώα, αυτό όπως ήταν αναμενόμενο άλλαξε και πλέον η χρησιμότητα του εστιάζεται κυρίως στους ανθρώπους. Ήδη αρκετοί άνθρωποι είναι σφραγισμένοι με το τσιπ αυτό. Το ερώτημα είναι ΓΙΑΤΙ. Ποια η ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ του μικροτσίπ. Το VeriChip έχει μέγεθος μόνο μερικών χιλιοστών είναι στο μέγεθος ενός κόκκου ρυζιού όπως λένε και οι κατασκευαστές του και εμφυτεύετε κάτω από το ανθρώπινο δέρμα με σύριγγα. Μέσα στο τσιπάκι υπάρχει μια κεραία. Αυτή η μικροκεραία καθιστά το VeriChip πομπό ο οποίος εντοπίζετε από δορυφόρο. Έτσι αυτός που το έχει κάτω από το δέρμα του παρακολουθείτε 24 ώρες το 24ωρο μέσω των δορυφόρων, και μπορεί να εντοπιστεί οποιαδήποτε στιγμή και σε οποιοδήποτε μέρος του πλανήτη και αν βρίσκετε. Επίσης το μικροτσίπ αυτό εσωτερικά διαθέτει μια μπαταρία λιθίου και όπως μας ενημερώνει ο κατασκευαστής του Carl Sanders αυτή η μπαταρία φορτίζει από την θερμότητα που εκπέμπει το ανθρώπινο δέρμα. «Ξοδέψαμε 1.5 εκατομμύρια δολάρια μελετώντας σε ποιο σημείο του ανθρωπίνου σώματος να τοποθετήσουμε το τσιπάκι. Βρήκαμε ότι μόνο δυο είναι τα σημεία που ταιριάζει αποτελεσματικά, το ΜΕΤΩΠΟ και το στο επάνω μέρος του χεριού ειδικά του ΔΕΞΙΟΥ ΧΕΡΙΟΥ. Και υποχρέωσε όλους, μικρούς και μεγάλους, πλούσιους και πτωχούς, ελεύθερους και δούλους, να έχουν ένα χάραγμα εις το δεξί τους χέρι ή εις το μέτωπόν τους, ώστε να μην μπορεί κανείς να αγοράσει ή να πωλήσει παρά εκείνος που θα έχει το χάραγμα, το όνομα του θηρίου ή τον αριθμό του ονόματος του. (Αποκάλυψη 13:16,17) Αυτή την ανατριχιαστική αποκάλυψη μας κάνει ο κατασκευαστής του μικροτσίπ Carl Sanders.
Το VeriChip εκτός από το ότι είναι μια τέλεια μηχανή 24ωρης παρακολούθησης έχει και άλλες λειτουργίες υποδούλωσης του κατόχου του. Μέσα σε αυτό το μικροσκοπικό μηχανισμό μπορούν να αποθηκευτούν πέντε «γκίγκαμπαιτ»(5 gigabytes), δηλαδή 5 δις σύμβολα περίπου, πιο απλά μέσα στο εμφυτεύσημο μικροτσίπ χωράνε κείμενα περίπου δυο χιλιάδων σελίδων! Όλες οι πληροφορίες που επεξεργάζονται οι δορυφόροι από ψηλά έρχονται σε επίγεια ραντάρ και ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Ένας από αυτούς είναι και αυτός που εδρεύει στις Βρυξέλλες και έχει το «ψευδώνυμο» Το Θηρίο. Οι εκεί πράκτορες εκτός ότι μπορούν να εντοπίσουν τον οποιωνδήποτε φέρει το VeriChip κάτω από το δέρμα του και να τον βλέπουν ζωντανά και απευθείας, έχουν και τη δυνατότητα να διαβάσουν όλες τις πληροφορίες που έχει αποθηκευμένο το μικροτσίπ μέσα του για τον κάτοχο του. Αυτά που μπορούν να διαβάσουν μπορούν να είναι πάρα πολλά γιατί όπως προαναφέραμε το VeriChip μπορεί να αποθήκευση μέσα του κείμενα ως και 2.000 σελίδων. Σημειωτέον ο κάτοχος δεν έχει πρόσβαση να μάθει τα ακριβή στοιχεία που είναι αποθηκευμένα για το πρόσωπο του στο μικροτσίπ που φέρει υποδόρια. Όμως αυτοί που έχουν πρόσβαση μπορούν κάθε φορά να προσθέτουν ή και αφαιρούν διάφορα για τον σφραγισμένο χωρίς αυτός ποτέ να ενημερώνετε για τίποτα. Οποιαδήποτε συκοφαντική πληροφορία μπορεί να περιέχεται μέσα του χωρίς ο υποδουλωμένος πλέων χρήστης να μπορεί να κάνει το οτιδήποτε.
Με το εμφυτεύσημο κάτω από το δέρμα μικροτσίπ ο κάτοχος γίνετε κυριολεκτικά δούλος του. Πέρα από τις παραπάνω λειτουργίες του, το VeriChip κατασκευάσθηκε για να αντικαταστήσει πολλά από τα δημόσια και μη έγραφα του σημερινού πολίτη. Θα περιέχει μέσα του όλα τα στοιχεία της ταυτότητας του κατόχου, όπως επίσης το δίπλωμα οδήγησης, αυτό που ξέρουμε σήμερα σαν βιβλιάριο υγείας, ταξιδιωτικό διαβατήριο και το βασικότερο τον τραπεζικό λογαριασμό του κατόχου κ.α. Αυτός είναι ο κύριος λόγος κατασκευής και το τελικό επιθυμητό αποτέλεσμα της δημιουργίας του VeriChip, να γίνει απολύτως απαραίτητο για τον άνθρωπο. Έτσι με αυτόν τον τρόπο θα γίνει πραγματικότητα αυτό που από καιρό σχεδιάζετε. Μια ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΧΡΗΜΑΤΑ ή αλλιώς CASHLESS SOCIETY. Το πρόγραμμα cashless society (κοινωνία χωρίς χρήματα) είναι ένα σχέδιο που προωθείται από την εταιρεία MONDEX. Το όνομα mondex δεν έχει άλλο νόημα από το ΜΟΝ που είναι το ακρωνύμιο του money που μεταφράζεται ως «χρήματα» και το DEX που με έκπληξη διαπιστώσαμε ότι προέρχεται από την ελληνική λέξη ΔΕΞΙ. Δηλαδή MONDEX=ΧΡΗΜΑΤΑ ΣΤΟ ΔΕΞΙ ΧΕΡΙ. Πως ακριβώς θα λειτουργεί μια χωρίς χρήματα κοινωνία; Με την κατασκευή του VeriChip πλέον δεν υπάρχει κανένα τεχνικό εμπόδιο.
Όπως είδαμε στο υποδόριο αυτό μικροτσίπ θα περιέχεται μέσα του και ο τραπεζικός λογαριασμός του κατόχου του. Πλέον δεν θα χρειάζεται κάποιος να έχει μαζί του μετρητά, θα πηγαίνει στο σούπερ μάρκετ θα προμηθεύετε ότι θέλει φτάνοντας στο ταμείο θα βλέπει την ταμία να παίρνει το scanner της και με την ακτίνα λέιζερ να «χτυπάει» ένα-ένα τα προϊόντα στο Bar Code που πλέον όλα τα προϊόντα διαθέτουν και να βγάζει το άθροισμα της τιμής (όπως γίνετε και σήμερα). Αυτό που θα βλέπει μετά ο κάτοχος του VeriChip είναι την ταμία να παίρνει το ίδιο scanner και να το τοποθετεί στο χέρι ή το μέτωπο (ανάλογος που βρίσκετε το τσιπάκι) και αυτομάτως το κόστος των προϊόντων να αφαιρείται από τον τραπεζικό λογαριασμό του σφραγισμένου. Έτσι θα γίνετε κάθε συναλλαγή. Το αποτέλεσμα που γίνεται πλέον φανερό είναι ότι όποιος στο μέλλον και όταν καθιερωθεί το VeriChip δεν δεχτή να το τοποθετήσει κάτω από το δέρμα του δεν θα έχει την δυνατότητα να αγοράσει η να πωλήσει τίποτα. Και υποχρέωσε όλους, μικρούς και μεγάλους, πλούσιους και πτωχούς, ελεύθερους και δούλους, να έχουν ένα χάραγμα εις το δεξί τους χέρι ή εις το μέτωπόν τους, ώστε να μην μπορεί κανείς να αγοράσει ή να πωλήσει παρά εκείνος που θα έχει το χάραγμα, το όνομα του θηρίου ή τον αριθμό του ονόματος του. (Αποκάλυψη 13:16,17)
Όπως είδαμε τα scanner διαβάζουν τα bar codes στα προϊόντα με την ακτίνα λέιζερ που διαθέτουν. Το κάθε bar code που πλέον αναγράφετε σε όλα τα προϊόντα αποτελείτε από έναν ραβδωτό κωδικό. Ο κάθε ραβδωτός κωδικός αντιστοιχεί σε έναν αριθμό. Οι αριθμοί αυτοί είναι φανεροί επάνω στο bar code και είναι διαφορετικοί σε κάθε προϊόν. Όμως ΟΛΑ τα bar codes έχουν τρεις ράβδους που δεν είναι φανερά αριθμημένοι. Έναν στην αρχή έναν στη μέση και ένα στο τέλος του barcode. Τους βλέπουμε στην επάνω φωτογραφία. Αυτά τα τρία δίπλα ζεύγη ράβδων ονομάζονται «ράβδοι φύλακες» και «λένε» στο scanner: το πρώτο πότε να ξεκινήσει το μεσαίο πότε να γίνετε ο διαχωρισμός και το τελευταίο πότε να σταματήσει να «διαβάζει». Αυτές οι τρεις διπλές ράβδοι σε όλα τα barcodes είναι τα ίδια και αμετάβλητα έχουν πάντα τον ίδιο αριθμό σε αντίθεση με τους υπόλοιπους ράβδους. Ο αριθμός αυτός στον πρώτο μεσαίο και τελευταίο διπλό ράβδο είναι το 6. Επομένως αφού σε κάθε barcode υπάρχουν τρεις «ράβδοι φύλακες» κάθε barcode έχει κεκαλυμμένο επάνω του τον αριθμό 666. Κάθε φορά λοιπόν που το scanner θα «διαβάζει» το barcode και μετά το λέιζερ του θα το μεταδίδει στο μικροτσίπ που θα έχει ο κάτοχος του στο μέτωπο ή στο δεξί του χέρι, αυτόματα θα του χτυπάει και τον Αριθμό του Θηρίου 666 που έχει ήδη κάθε προϊόν μέσω του barcode επάνω του
Επίσης ο κάτοχος του VeriChip θα μπορεί να εντοπίζεται και από επίγεια μέσα. Στα κτίρια ήδη υπάρχουν, και στο μέλλον θα πολλαπλασιαστούν, συσκευές στις εισόδους τους έτσι ώστε αν κάποιος μπαίνει και διαθέτει το εμφυτευμένο μικροτσίπ με όλα τα στοιχεία και όλο το φάκελο μέσα του οι ανιχνευτές στην είσοδο τα διαβάζουν και η «ασφάλεια» του κτιρίου θα γνωρίζει όλα τα προσωπικά δεδομένα ονοματεπώνυμο διεύθυνση και ότι άλλο θα έχει γράψει ο εκάστοτε στην μνήμη του VeriChip για τον κάτοχο του.
Το τσιπάκι αυτό όπως μέχρι τώρα διαπιστώνουμε υλοποιεί την πλήρη υποδούλωση του ανθρώπου. Αυτή την στιγμή η εταιρία κατασκευής του η Applied Digital Solutions η οποία πρόσφατα μετονομάστηκε σε Applied Digital το έχει προμηθεύσει σε χιλιάδες ανθρώπους και είναι ήδη κάτοχοι του VeriChip. Μόνο πριν από λίγες μέρες έγινε γνωστό ότι στις Η.Π.Α επιτράπηκε δια νόμου πλέον η ελεύθερη εμφύτευση του στους ανθρώπους. Για να γίνει πειστική η εταιρία και να το εμφυτεύσουν όλο και περισσότεροι άνθρωποι, έχει χρησιμοποίηση πολλά δολώματα για να το καταφέρει. Καταρχήν χρησιμοποιεί το ιατρικό άλλοθι. Ότι δήθεν με αυτόν τον τρόπο είναι ασφαλισμένη η υγεία του φορέα του VeriChip. Δηλαδή σε περίπτωση που θα ανέβει λόγου χάρη η πίεση ή θα έχει κάποια αρρυθμία στην καρδιά ο σφραγισμένος, θα χτυπήσει συναγερμός στα κεντρικά γραφεία με τους υπολογιστές μέσω του μικροτσίπ και θα ενημερώσουν τον σφραγισμένο για την κατάσταση της υγείας του. Ο κατασκευαστής του VeriChip όμως Carl Sanders δηλώνει πως σε περίπτωση που σπάσει η εξωτερική γυάλινη επιφάνεια του υποδόριου μικροτσίπ η μπαταρία λιθίου που διαθέτει εσωτερικά αν έρθει σε επαφή με τον ανθρώπινο οργανισμό μπορεί όπως αυτολεξεί δήλωσε να προκαλέσει σοβαρά έλκη και εξανθήματα…..έτσι έγινε και τώρα πληγή κακή και γεμάτη πόνους εις τους ανθρώπους, που έχουν το χάραγμα και την σφραγίδα του θηρίου και επροσκύνησαν την εικόνα του. (Αποκάλυψη 16:2-3)
Για τον λόγο αυτό η FDA, ο αμερικάνικος ΕΟΦ (εθνικός οργανισμός φαρμάκων), ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΕ πως το τσιπ θα πρέπει να έχει χρήση «ασφάλειας» και «ταυτοποίησης» και ΟΧΙ ιατρικού βοηθήματος τινάζοντας το ιατρικό του άλλοθι και όλα περί ιατρικής κάλυψης στον αέρα. Ένα άλλο δόλωμα που χρησιμοποιεί η κατασκευάστρια εταιρία για να πείσει τους ανθρώπους να σφραγιστούν με το VeriChip,είναι το θέμα της ασφάλειας και την εξάλειψη του κίνδυνου από τις διάφορες απαγωγές παιδιών και όχι μόνο που κατά καιρούς λαμβάνουν χώρα ανά τον κόσμο. Όμως οι σκοπίμως απληροφόρητοι και παραπλανημένοι πολίτες δεν γνωρίζουν το οριστικό και διαρκές φακέλωμα και τους κίνδυνους υγείας που θα έχουν με το τσιπάκι αυτό κάτω από το δέρμα τους. Είναι επίσης γνωστό ότι το VeriChip συγκαταλεγμένο στους RFID μηχανισμούς δηλαδή σους μηχανισμούς «ταυτότητας με ράδιο συχνότητα» θα μπορεί να επηρεάζει την υγειά του φορέα την σωματική όπως και την ψυχολογική. Οι περισσότερες μελέτες έχουν γίνει για αυτόν το λόγο. Δηλαδή για να δουν κατά πόσο μπορούν με αυτό το μικροτσίπ να προκαλέσουν ασθένειες σωματικές αλλά και ψυχολογικές σε αυτόν που το έχει κάτω από το δέρμα του. Τα αποτελέσματα εξέπληξαν τους κατασκευαστές του.Βεβαίως ο μεγαλύτερος κίνδυνος και η μεγαλύτερη συμφορά για τον σφραγισμένο είναι η αιώνια καταδίκη Του Θεού στην αιώνια κόλαση … Όποιος προσκυνεί το θηρίο και την εικόνα του και λαμβάνει χάραγμα εις το μέτωπό του ή εις το χέρι του, θα πιει και αυτός από το κρασί του θυμού του Θεού που, ανόθευτο, περιέχεται εις το ποτήρι της οργής Του, και θα βασανισθεί με φωτιά και θειάφι εμπρός εις τους άγιους αγγέλους και εμπρός εις το Αρνίον. Και ο καπνός του βασανισμού των θα ανεβαίνει εις αιώνας αιώνων και δεν θα έχουν ανάπαυσιν ημέρα και νύκτα όσοι προσκυνούν το θηρίον και την εικόνα του και όποιος λαμβάνει το χάραγμα του ονόματός του. Εδώ θα φανεί η υπομονή των αγίων οι οποίοι τηρούν τας εντολάς του Θεού και την πίστιν εις τον Ιησού. (Αποκάλυψη 14:9-12)
Βέβαια το δόλιο σχέδιο για την επικράτηση του εμφυτεύσημου μικροτσίπ έχει μεγάλη έκταση ραδιουργίας διότι θα είναι κάτι σχεδόν υποχρεωτικό αφού αυτός που δεν θα το έχει δεν θα μπορεί να αγοράσει ή να πουλήσει τίποτα. Με αυτή την έννοια είναι σχεδόν υποχρεωτικό. Όμως αυτός που δεν θα θελήσει να σφραγιστεί θα είναι επίσης ελεύθερος να το κάνει αλλά θα υποστεί τις συνέπειες της φτώχιας και του κατατρεγμού. Είναι σίγουρα μια απόφαση που πρέπει με θάρρος να παρθεί. Τα προσεκτικά βήματα που γίνονται για αυτήν την υποδούλωση είναι αθόρυβα και σταθερά. Πολλά έχουμε ακούσει για τη συνθήκη που και η Ελλάδα υπέγραψε και είναι μέλος για να την εφαρμόσει, τη συνθήκη του Σέγκεν. Τη προβλέπει αυτή η συνθήκη; Όλα αυτά που περιγράψαμε παραπάνω. Όμως επειδή κατά τους «κυβερνώντες» είναι κάπως δύσκολο να επιβληθεί το υποδόριο μικροτσίπ, μέσω ραδιουργιών έχουν προβλέψει βήματα εξοικείωσης και προπαγάνδας. Σκέφτονται δηλαδή πριν την εγκαθίδρυση του μικροτσίπ κάτω από το δέρμα το σχέδιο τους να ξεκινήσει με την υποχρεωτική κατοχή μιας «Έξυπνης Κάρτας» (Smart Card). Μιας κάρτας/Ταυτότητας και αυτό πολύ σύντομα θα γίνει και στην Ελλάδα. Αυτή είναι η συνθήκη του Σέγκεν. Αυτή η κάρτα ταυτότητα που σύντομα θα είναι Πανευρωπαϊκά υποχρεωτική δεν θα είναι μια συνηθισμένη ταυτότητα όπως την ξέραμε. Για τον λόγο ότι θα έχει επάνω της και αυτή ένα μικροτσίπ με όλες τις ιδιότητες του υποδόριου μικροτσίπ VeriChip. Εκτός από τα προσωπικά στοιχεία ταυτότητας θα έχει και άλλες λειτουργίες όπως το VeriChip. Έτσι όταν θα χάνετε η θα γίνετε κλοπή της δεν θα είναι τόσο ανώδυνο όσο το να χάνει κανείς μια απλή ταυτότητα αφού επάνω της θα υπάρχει και ο τραπεζικός λογαριασμός το δίπλωμα οδήγησης και άλλα όπως ακριβός το VeriChip. Τότε θα πουν ότι από το να υπάρχουν όλα αυτά τα χρήσιμα δημόσια έγραφα σε μια κάρτα η οποία μπορεί να χαθεί ή να κλαπεί με αποτέλεσμα να χάνονται και όλα αυτά τα έγγραφα είναι προτιμότερο να χρησιμοποιηθεί η τεχνολογία του εμφυτεύσιμου κάτω από το δέρμα μικροτσίπ του VeriChip το οποίο έχει τις ίδιες λειτουργίες και ακόμα περισσότερες με την διαφορά ότι δεν μπορεί να χαθεί ή να κλαπεί. Με αυτόν τον τρόπο οι μάζες προθύμος θα σφραγιστούν.
Η Έξυπνη κάρτα θα είναι δηλαδή ο πρόδρομος του εμφυτεύσημου μικροτσίπ
Με έκπληξη ο κόσμος είδε το περιοδικό Standardization News, τον Φεβρουάριο του 1990 να δηλώνει ότι η Ευρωπαϊκή κοινότητα σκέφτεται να χρησιμοποιήσει ένα χάραγμα αναγνώρισης ταυτότητας. Στην σελίδα 30 το δημοσίευμα αναφέρει:...ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΕΙ Η ΝΑ ΠΟΥΛΗΣΕΙ ΕΝΑ ΠΡΟΪΟΝ ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΟ ΧΑΡΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ



http://theos.snn.gr/